"เจ้าจะไปทำสิ่งใด?"
ราชาจูเชวี่ยสีหน้าแปรเปลี่ยนเล็กน้อย เขาเดาได้ว่าเย่อวิ๋นเฟยคิดจะทำสิ่งใด
"วางใจเถิด ข้ามีความคิดในใจอยู่แล้ว
ข้าจะไม่ทำให้แดนจูเชวี่ยต้องพลอยเดือดร้อน"
เสียงของเย่อวิ๋นเฟยดังย้อนกลับมา
"บัดซบ! เจ้าหนู่นั่นช่างน่ารังเกียจยิ่งนัก!
กล้าดียังไงมาทำลายเรื่องดี ๆ ของข้า!
ข้าจะไม่มีวันปล่อยมันไปเด็ดขาด!
สตรีที่ข้ามองแล้ว ไม่เคยมีใครรอดพ้นมือข้าไปได้!"
เวลานี้ คุณชายเพ่ยนำคนของสำนักหยินหยางกำลังเดินทางอยู่ในห้วงเวิ้งว้างของสามพันโลกใหญ่เล็ก ระหว่างทางก็เอาแต่ด่าไปเรื่อยเปื่อย
"คุณชาย เจ้าหนูนั่นเชี่ยวชาญพลังงานประหลาดชนิดหนึ่ง พวกเราต่างไม่อาจสัมผัสรับรู้พลังงานชนิดนั้นได้ และไม่อาจต้านทานพลังงานนั้นได้ด้วย!"
ผู้อาวุโสคนหนึ่งกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ
เมื่อนึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในแดนจูเชวี่ยเมื่อครู่ บนใบหน้าของผู้อาวุโสทั้งห้าที่อยู่ข้างกายคุณชายเพ่ยต่างเคร่งเครียดเป็นอย่างมาก
"ฮึ่ม!
ข้าเห็นว่า ส่วนใหญ่เจ้าหนู่นั่นต้องมีของวิเศษประหลาดชิ้นหนึ่งอยู่บนตัว ถึงได้สามารถปล่อยพลังงานประหลาดชนิดนั้นโจมตีออกมาได้
ขั้นภูมิของมันก็เพียงขั้นจักรพรรดิเริ่มต้น ข้าสามารถเอาชนะมันได้อย่างง่ายดาย!
คอยดูเถิด กลับไปแล้ว ข้าจะให้ท่านปู่ส่งผู้เชี่ยวชาญกลุ่มหนึ่งมาปราบเจ้าหนู่นั่น ถึงเวลานั้นข้าจะบดขยี้แดนจูเชวี่ยทั้งแดนให้ราบคาบ!
อีกอย่าง หญิงน้อยนั่น ข้าจะต้องได้ตัวมันมาให้ได้!"
คุณชายเพ่ยกล่าวเสียงเย็น สีหน้าอัปลักษณ์ยิ่งนัก
คุณชายเพ่ยผู้นี้เป็นขั้นจักรพรรดิกลาง อีกทั้งท่านปู่ยังเป็นผู้อาวุโสของสำนักหยินหยางในโลกหลัก เดินทางไปมาระหว่างสามพันโลกใหญ่เล็ก จึงรู้สึกว่าตนเหนือกว่าผู้อื่นอยู่เสมอ