ในขณะนั้น กลางทะเลทรายเฮยเฟิง เย่อวิ๋นเฟยกำลังตามหาโจรทะเลทรายของค่ายเฮยเฟิงอยู่ทุกหนทุกแห่ง
เพียงแต่ อาณาเขตทะเลทรายเฮยเฟิงนั้นกว้างใหญ่ไพศาลนัก ใหญ่กว่าดินแดนของจักรวรรดิสัตว์อสูรเป็นสองสามเท่า
ท่ามกลางทะเลทรายเวิ้งว้างนี้ จะตามหาพวกโจรทะเลทรายป่านนั้น หาใช่เรื่องง่าย
เย่อวิ๋นเฟยใช้วิชาตัวเบา กลางทะเลทรายพุ่งทะยานด้วยความเร็วสูง ทิ้งไว้เบื้องหลังเพียงมังกรทรายสายหนึ่ง
พร้อมกันนั้น พลังวิญญาณของเย่อวิ๋นเฟยก็แผ่กระจายออกไป สัมผัสรับรู้ภายในระยะหนึ่งแสนห้าหมื่นเมตรโดยรอบ
เวลาค่อย ๆ ล่วงไป โดยไม่รู้ตัว เวลาหนึ่งวันก็ผ่านไป
บัดนี้
ณ ขอบทะเลทรายเฮยเฟิง ตำแหน่งแห่งหนึ่ง
องค์ชายเจิ้นโซ่วและชายชราผ้าคลุมน้ำเงิน นำกำลังพลกลุ่มหนึ่ง รอคอยสิ่งใดอยู่
“พวกมันกลับมาแล้ว!”
ทันใดนั้น ชายชราผ้าคลุมน้ำเงินมีสีหน้ายินดี มองไปไกล
พลันเห็น บุรุษห้าคน จากทะเลทราย พุ่งทะยานมา ถึงเบื้องหน้าองค์ชายเจิ้นโซ่วและชายชราผ้าคลุมน้ำเงิน
“รายงาน!
องค์ชาย ท่านอาจารย์เจียง ติดต่อกับพวกโจรทะเลทรายค่ายเฮยเฟิงได้แล้ว!
แผ่นหยกสื่อสารนี้ เป็นของที่พวกโจรทะเลทราย ให้ข้านำกลับมา”
หนึ่งในบุรุษหยิบแผ่นหยกออกมา ส่งให้องค์ชายเจิ้นโซ่ว กล่าวว่า
“ดีนัก!”
องค์ชายเจิ้นโซ่วรีบรับแผ่นหยกไป อ่านเนื้อหาภายในแผ่นหยก
“ที่แท้ พวกโจรทะเลทรายค่ายเฮยเฟิง ก็ไม่เคยพบเจอเย่อวิ๋นเฟย
ศิษย์สถาบันพิทักษ์วิถีทั้งสี่คน ก็ไม่ใช่ฝีมือพวกมัน!