ยามนี้ บนแท่นบูชาส่งผ่านภายในราชวัง ร่างหนึ่งปรากฏขึ้นโดยพลัน ยืนอยู่บนแท่นบูชา
ผู้นั้นคือเย่อวิ๋นเฟย!
"เจ้าตำหนักเย่!"
"เจ้าตำหนักเย่กลับมาแล้ว!"
เหล่ากองกำลังของวังชิงหยุนที่กรูกันเข้ามาในราชวังเห็นเย่อวิ๋นเฟย ต่างตกใจและดีใจเป็นอย่างยิ่ง เพิ่งจะพูดถึงเย่อวิ๋นเฟยกันอยู่แท้ ๆ ไม่คิดว่าเย่อวิ๋นเฟยจะกลับมาเสียแล้ว
"คารวะเจ้าตำหนักเย่!"
เหล่ากองกำลังของวังชิงหยุนทั้งหมดคุกเข่าลง พร้อมใจกันร้องทัก
"ลุกขึ้นเถิด"
เย่อวิ๋นเฟยสะบัดชายแขนเสื้อ ยกทุกคนให้ลุกขึ้น
แต่ทว่ายามนี้เอง
ครืน ๆ ๆ ...
ทั่วทั้งฟ้าดิน พลังและกฎเกณฑ์อันเกรียงไกรพลุ่งพล่านขึ้น กลายเป็นกระแสลมหมุนคำรามพุ่งชนเย่อวิ๋นเฟยอย่างบ้าคลั่ง
ราวกับว่าทั่วทั้งโลกล้วนขับไล่เย่อวิ๋นเฟย!
"เป็นเช่นที่คิด ด้วยกำลังของข้าในตอนนี้ กลับมายังแดนชางหวงย่อมถูกขับไล่ในทันที"
เย่อวิ๋นเฟยยิ้มขมขื่น
ในเวลาเดียวกัน
ณ ท้องนภาส่วนหนึ่งของแดนชางหวง
เด็กหญิงน้อยคนหนึ่งกำลังเที่ยวเตร่อยู่โดยพลการ จู่ ๆ สีหน้าก็เปลี่ยนไป เงยหน้ามองนภาอันไกลโพ้น แล้วเผยสีหน้าดีใจจนสุดจะเอ่ย
"เป็นท่านลุง!
ร่างจริงของท่านลุงกลับมาแล้ว!"
เด็กหญิงน้อยพูดด้วยความตื่นเต้น ก้าวเท้าไปหนึ่งก้าว ก็หายวับไปในทันที
เด็กหญิงน้อยผู้นี้ก็คือพลังต้นกำเนิดแห่งชางหวง!
ยามนี้ เย่อวิ๋นเฟยกำลังยืนอยู่บนแท่นบูชาส่งผ่าน ต่อกรกับการโจมตีของพลังงานและกฎเกณฑ์แห่งฟ้าดิน
ส่วนเหล่ากองกำลังของวังชิงหยุน เย่อวิ๋นเฟยให้พวกเขาออกไปข้างนอกแล้ว เพื่อไม่ให้ได้รับผลกระทบ