ประสบการณ์การต่อสู้ของเย่อวิ๋นเฟยช่างมั่งคั่งนัก ยาวกระบี่ในมือฟันออกไปหนึ่งกระบี่ ตัดร่างของผู้บำเพ็ญดาบทั้งหลายขาดกลางเอวโดยตรง
เย่อวิ๋นเฟยยืดฝ่ามือออก ใช้อิทธิฤทธิ์แห่งร่างกาย ฉีกยึดร่างของผู้บำเพ็ญดาบทั้งหลายเข้ามาไว้ในฝ่ามือทั้งหมด ผนึกเอาไว้ แล้วขังเข้าไปในหอเงามายา
เพียงเท่านี้ เย่อวิ๋นเฟยเพิ่งลงมือบนสมรภูมิได้ไม่นานก็ผนึกผู้บำเพ็ญดาบไปแล้วห้าหกคนติดกัน ทันใดนั้นก็ดึงดูดความสนใจของทุกคนบนสมรภูมิ สายตาหลายคู่พุ่งเข้ามารวมกันที่ตัวเย่อวิ๋นเฟย
"หนุ่มน้อยคนนั้นดูคุ้นตาชะมัด!"
เทพผู้เฒ่าชั้นสองคนหนึ่งชี้ไปที่เย่อวิ๋นเฟยแล้วร้องขึ้นมา
"ข้ารู้แล้วว่าเขาเป็นใคร เขาคือทายาทคนนั้นแห่งแดนกระบี่"
เทพผู้เฒ่าชั้นสองอีกคนข้าง ๆ เอ่ยขึ้น
"ใช่แล้ว เขาคือทายาทคนนั้นแห่งแดนกระบี่
แดนดาบของพวกเราออกคำสั่งล่าสังหารเขาไปแล้ว!
ลงมือพร้อมกันเลย ฆ่าหนุ่มน้อยคนนี้ซะ เมื่อกลับไปย่อมเป็นคุณูปการมหาศาล"
เทพผู้เฒ่าชั้นสองนั้นร้องอีกครั้ง
"ก็คือเขานั่นเอง"
ในตอนนั้นเหล่าผู้คนแห่งแดนบรรพบุรุษว่านไม้ต่างจำตัวตนของเย่อวิ๋นเฟยได้ และเข้าใจแล้วว่าเหตุใดเขาจึงลงมือจัดการพวกแดนดาบขึ้นมากะทันหัน
"หูเมี่ยว เจ้ากับข้าร่วมมือกัน ล้อมกักเหล่าไอ้พวกนี้เอาไว้ แล้วข้าจะใช้เครื่องรางจัดการพวกมัน จะได้ไม่ต้องเสียเวลาและแรงกายแรงใจมากมาย"
เย่อวิ๋นเฟยส่งเสียงสื่อจิตบอกฮู้เมี่ยว
"ส่วนพวกเจ้าสองคนก็เช่นกัน ใช้มหาอักขระที่พวกเจ้าถนัดล้อมกักไอ้พวกนี้เอาไว้"
เย่อวิ๋นเฟยส่งเสียงสื่อจิตไปยังหนอนไหมมังกรเขาทองและหวงซางอีก
พูดจบเย่อวิ๋นเฟยหยิบธงมหาอักขระจำนวนมากออกมา แล้ววิ่งออกไปไม่หยุด
ระเบิดระรัว……