เย่อวิ๋นเฟยยังสังเกตเห็นว่าชาวเผ่ามารปฐพีที่ร่างกายแกร่งกล้าจำนวนมากติดธนูยาวขนาดใหญ่ไว้ด้านหลังบ่า
"ท่านผู้อาวุโสทั้งสาม ร่างกายของเผ่ามารปฐพีของท่านทั้งหลายน่าจะแกร่งกล้าเป็นพิเศษใช่ไหม"
เย่อวิ๋นเฟยมองไปยังกำลังพลของเผ่ามารปฐพีที่อยู่เบื้องหลัง แล้วเอ่ยถาม
"ท่านชายเย่ ท่านกล่าวถูกต้อง ร่างกายคือพรสวรรค์ประจำเผ่าข้อหนึ่งของพวกเราเผ่ามารปฐพี เผ่าของพวกเราเกิดมาก็มีพละกำลังมหาศาล ร่างกายเหนือกว่าเผ่าพันธุ์อื่นอยู่หลายเท่า ดังนั้นในเผ่าของพวกเราจึงมีผู้บำเพ็ญร่างกายจำนวนไม่น้อย ที่พึ่งพาพละกำลังในการต่อสู้กับศัตรู
และวัฒนธรรมของเผ่าเราก็กล้าหาญดุดัน เกิดมาก็บูชาผู้กล้า"
บรรพชนองค์หนึ่งของเผ่ามารปฐพีตอบกล่าว
"จริงอย่างนั้น ร่างกายของเผ่าท่านดูจะแกร่งกล้าเป็นพิเศษจริง ๆ
ก่อนเข้าสู่การต่อสู้ ถ้าพวกท่านรับประทานยาเม็ดที่ช่วยกระตุ้นศักยภาพของร่างกาย เพิ่มพละกำลังชั่วคราว บางทีผลของการต่อสู้อาจยิ่งดีกว่าเดิม
เพราะพละกำลังของร่างกายเผ่าท่านแกร่งกล้าเป็นพิเศษ ขอเพียงไม่รับประทานจำนวนมากเกินไป ก็น่าจะรับช่วงอ่อนแอหลังฤทธิ์ยาหมดได้"
เย่อวิ๋นเฟยครุ่นคิดสักครู่ แล้วเอ่ยขึ้น
ในฐานะนักโอสถ เย่อวิ๋นเฟยรู้จักยาเม็ดที่กระตุ้นศักยภาพชั่วคราวมากมาย โดยเฉพาะชนิดที่กระตุ้นศักยภาพร่างกาย แต่ยาเม็ดประเภทนี้มีข้อเสียอยู่หนึ่ง นั่นคือเมื่อฤทธิ์ยาหมดลงจะเกิดช่วงอ่อนแอตามมา
"ท่านชายเย่ ท่านกล่าวมาอย่างสมเหตุสมผล เพียงแต่เผ่ามารปฐพีของพวกเราโดยกำเนิดไม่ถนัดการกลั่นยา ดังนั้นในเผ่าจึงไม่มีนักโอสถระดับสูงสักเท่าไร
แถมเผ่ามารปฐพีของพวกเราโดยทั่วไปอาศัยอยู่ในห้วงลึกเบื้องใต้ปฐพี แทบไม่คบหาสมาคมกับเผ่าพันธุ์อื่นภายนอก จึงไม่มีความรู้จักกับนักโอสถระดับสูงภายนอกเหล่านั้น ยาเม็ดที่เผ่ามารปฐพีพวกเราได้มาจึงมีจำนวนน้อย
ที่จริงในสมัยหนึ่งเมื่อครั้งอดีต เผ่ามารปฐพีพวกเราเคยทุ่มเททรัพย์อันมหาศาลเพื่อผูกมิตรกับนักโอสถคนหนึ่งภายนอก ช่วงเวลานั้นพวกเราสะสมยาเม็ดไว้มิใช่น้อย แต่ภายหลังนักโอสถผู้นั้นดูจะประสบเหตุร้าย ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา เผ่ามารปฐพีพวกเราก็แทบไม่มียาเม็ดเหลือใช้