“แต่เดิมท่านชายเย่มาโดยเฉพาะเพื่อช่วยเหลือพวกข้าน้อยแห่งเผ่ามารปฐพีในการรับมือฝ่ายผู้พิทักษ์ ถึงเพียงนี้แล้ว เป็นเกียรติอย่างสูงของพวกข้าน้อยเผ่ามารปฐพีจริง ๆ
ขอบพระคุณท่านชายเย่ยิ่งนัก”
ผู้อาวุโสสามคนแห่งเผ่ามารปฐพีได้ปรึกษาหารือกันแล้ว จึงเชื่อแน่วแน่ว่าเย่อวิ๋นเฟยคือผู้ที่ผู้นำระดับสูงแห่งประตูปฐพีส่งมา ทัศนคติของทั้งสามจึงเปลี่ยนเป็นอบอุ่นเป็นมิตรทันที รีบสั่งให้นำของขึ้นชื่อประจำเผ่ามารปฐพีออกมาเลี้ยงรับรอง
“เชิญลองชิมมันฝรั่งโพธิ์มารดาปฐพีเหล่านี้ดู มันฝรั่งชนิดนี้เจริญเติบโตในความลึกสุดใต้ปฐพี ตั้งแต่เกิดจนสุกงอมไม่เคยเห็นแสงอาทิตย์เลย ดูดซับสารอาหารแห่งปฐพียาวนาน จึงหลอมรวมพลังปฐพีอันหนาแน่นไว้ เป็นประโยชน์ต่อร่างกายอย่างมาก สำหรับผู้ฝึกหลอมกายแล้วนับเป็นของวิเศษหายาก
ส่วนองุ่นแกนปฐพีเหล่านี้ก็เจริญเติบโตอยู่ในหุบเหวใต้ปฐพีเช่นกัน ภายในบรรจุพลังหยินที่หนาแน่นและบริสุทธิ์ที่สุด มีสรรพคุณบำรุงเลี้ยงวิญญาณได้เป็นอย่างดี”
บรรพชนผู้หนึ่งถือถาดมันฝรั่งสีเหลืองอ่อนวางไว้ตรงหน้าเย่อวิ๋นเฟย อีกบรรพชนหนึ่งก็เขี่ยจานผลไม้สีเหลืองไปที่ตรงหน้าเย่อวิ๋นเฟยเช่นกัน
“ท่านชายเย่ เผ่ามารปฐพีชอบอาศัยอยู่ในส่วนลึกใต้พิภพ ของขึ้นชื่อของพวกเขาก็ใช้ได้ไม่เลว เชิญลองชิมดู”
บรรพชนตระกูลหลิวมองของวิเศษของเผ่ามารปฐพีที่จัดวางอยู่ตรงหน้า ตาเปล่งประกายวาววับ แล้วส่งเสียงสื่อจิตบอกเย่อวิ๋นเฟย
“งั้นเราก็ลองชิมกันหน่อย”
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า แล้วเริ่มลองชิมของวิเศษเหล่านี้
เย่อวิ๋นเฟยกินองุ่นแกนปฐพีเม็ดหนึ่งก่อน ทันทีที่รู้สึกถึงพลังหยินบริสุทธิ์กระจายออกมาเข้าสู่วิญญาณของตน
“องุ่นแกนปฐพีชนิดนี้ใช้บำรุงเลี้ยงวิญญาณได้จริง ๆ”
เย่อวิ๋นเฟยรู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างมาก
“องุ่นแกนปฐพีแบบนี้คงมีประโยชน์กับเรามาก”
หวงซางรีบเอ่ยขึ้นทันที
ขณะนั้นเย่อวิ๋นเฟยหยิบมันฝรั่งบอดี้ธรรมปฐพีชิ้นหนึ่งใส่ปาก กินหมดภายในไม่กี่คำ
“มันฝรั่งบอดี้ธรรมปฐพีชนิดนี้เป็นประโยชน์ต่อร่างกายจริงด้วย”
เมื่อกินเสร็จ เย่อวิ๋นเฟยรู้สึกได้ทันทีว่าร่างกายของตนเริ่มอุ่นขึ้นเล็กน้อย จึงดีใจเป็นอย่างยิ่ง