ภายในที่ตั้งเดิมของสำนักจื่อเวย
เย่อวิ๋นเฟยกำลังจัดวางค่ายกลปฐพีใต้ดินทีละชั้นทีละชั้น พร้อมกับมังกรธรณีจำนวนมากที่แหวกว่ายอยู่ใต้ดิน ช่วยกันหล่อหลอมรูปลักษณ์ของแผ่นดินผืนนี้
ไม่นานนัก พื้นดินผืนนี้ก็เริ่มเปลี่ยนแปลงไปต่อหน้าต่อตา เทือกเขาทอดยาวผุดขึ้นทีละลูก ยอดเขานับไม่ถ้วนค่อยๆ ทะยานขึ้นจากพื้น
และบนพื้นดินที่เคยกลายเป็นซากปรักหักพัง ก็เริ่มมีพืชพรรณเขียวขจีงอกงามขึ้นมามากมาย
แผ่นดินผืนนี้ไม่เพียงแต่เปลี่ยนแปลงที่พื้นผิวเท่านั้น แต่พื้นที่เบื้องบนก็ถูกปรุงแต่งโดยผู้อาวุโสฮุ่น จนเต็มไปด้วยกลิ่นอายอันลึกลับของเต๋าที่เป็นธรรมชาติโดยสมบูรณ์
“วิชาเช่นนี้ช่างน่าอัศจรรย์จริง!”
ท่านเต๋าซวนหลงที่ได้เห็นการเปลี่ยนแปลงของภูมิประเทศแผ่นดินนี้ด้วยตาตนเอง อดไม่ได้ที่จะเอ่ยชื่นชม
หนึ่งวันต่อมา
ในที่สุดเย่อวิ๋นเฟยและผู้อาวุโสฮุ่นก็เสร็จสิ้นการปรุงแต่ง พวกเขายืนอยู่กลางอากาศมองดูผลงานของตนด้วยความพึงพอใจ
“เจ้าหนุ่ม ศัตรูของเจ้ามีมากมายนัก ครานี้ถึงแม้จะได้หล่อหลอมแผ่นดินผืนนี้ขึ้นมาใหม่ แต่ก็ไม่รู้ว่าเมื่อใดจะถูกทำลายอีก”
ผู้อาวุโสฮุ่นส่ายหน้าอยู่ครู่หนึ่ง
“หากถูกทำลาย ข้าก็จะหล่อหลอมขึ้นมาใหม่
อันที่จริง ทุกครั้งที่หล่อหลอม จะทิ้งร่องรอยบางอย่างไว้บนแผ่นดินผืนนี้ หลังจากผ่านการหล่อหลอมมาหลายครั้ง จะเกิดคุณประโยชน์อันแสนวิเศษของการเกิดใหม่จากเปลวเพลิง
อีกทั้ง จากนี้ไป ในเขตเทียนสื่อ หากผู้ใดกล้ามาทำลายสำนักงานใหญ่ของสำนักจื่อเวย ข้าจะสังหารจนพวกเขาหวาดกลัว”
เย่อวิ๋นเฟยเอ่ยอย่างเรียบเฉย
“มีคนมา
น่าจะเป็นพวกที่ตามล่าพวกเจ้า”
ทันใดนั้น สายตาของผู้อาวุโสฮุ่นก็มองไปยังเส้นขอบฟ้าอันไกลโพ้น
ครืนๆๆ...