"เมื่อครั้งอดีต ตระกูลถังเคยเป็นตระกูลใหญ่ที่มีชื่อเสียงทัดเทียมกับสี่ขุมกำลังสำคัญ อันได้แก่ ดินแดนศักดิ์สิทธิ์จิ่วหัว สถานศักดิ์สิทธิ์เทียนเสวียน ตระกูลหลี และสถาบันเทียนเต้า
ในยุคนั้น ดินแดนรกร้างเหนือมีสองสถานศักดิ์สิทธิ์ สองตระกูล และหนึ่งวิทยาลัย
ซึ่งสองตระกูลนั้นหมายถึงตระกูลหลีและตระกูลถัง
ไม่นึกเลยว่าตระกูลถังที่เกรียงไกร จะถูกทำลายล้างภายในชั่วข้ามคืน
บัดนี้เหลือเพียงตระกูลหลี"
ท่านเจ้าสำนักใหญ่ถอนหายใจ
"ใช่แล้ว ในอดีตตระกูลถังของเรายิ่งใหญ่เพียงใด!
ครั้งนั้น คุณหนูเสวี่ยเอ๋อร์คือหนึ่งในองค์หญิงผู้สูงศักดิ์ที่สุดในดินแดนรกร้างเหนือ!
แต่ตอนนี้นางกลับต้องติดตามข้ามาขอทานอยู่ที่นี่
ข้าผิดต่อตระกูลถังนัก!"
หลี่จงน้ำตาไหลพราก
"ข้าขอตรวจดูร่างกายของเจ้า"
เย่อวิ๋นเฟยปล่อยพลังวิญญาณออกมาเริ่มตรวจสอบร่างกายของหลี่จง
"กำลังเดิมของเจ้าคือขั้นแก่นปราณน้อยขั้นปลาย
เพราะจุดตันเถียนถูกทำลาย วิชาทั้งหมดจึงสูญสิ้น
โชคดีที่เจ้าเคยรับประทานวัตถุดิบล้ำค่าและโอสถศักดิ์สิทธิ์มามาก คุณภาพร่างกายจึงดีเยี่ยม จึงมีอายุขัยหลายร้อยปี"
เย่อวิ๋นเฟยกล่าว
"ไม่ผิดเลย!
พ่อหนุ่ม เจ้าช่างอัศจรรย์นัก มองปราดเดียวก็รู้!"
หลี่จงตกตะลึง
ขณะนั้น สายตาของเย่อวิ๋นเฟยหยุดอยู่ที่ร่างของเสวี่ยเอ๋อร์
"ที่แท้คือร่างสวรรค์เยือกเย็น!"
เย่อวิ๋นเฟยประหลาดใจเล็กน้อย
ร่างสวรรค์เยือกเย็นเป็นร่างพิเศษชนิดหนึ่ง ระดับเทียบได้กับร่างหงส์แท้ของเสี่ยวฮุ่ย