ในเวลาเดียวกัน เย่อวิ๋นเฟยร่ายกระบี่จิต เวทมนตร์อ่านจิต และมหาวิชาภาชนะวิญญาณไม่หยุด โจมตีทะเลวิญญาณและร่างวิญญาณของพ่อมดชราไปเรื่อย ๆ
ทีละน้อย ๆ พ่อมดชรานั้นก็เริ่มรู้สึกแรงกดดันที่หนักอึ้งยิ่งขึ้นทุกขณะ
ช่วงเวลาที่ผ่านมา เขามีโชคชะตาพิเศษบางประการ ทำให้พลังของเขาสูงขึ้นมาก ดังนั้นต่อการโจมตีนานัปการของเย่อวิ๋นเฟย เขาจึงฝ่าต้านได้อยู่ระยะหนึ่ง ไม่เหมือนครั้งก่อนที่ถูกล้อมด้วยพายุกระหน่ำและเงามังกรพายุหมุนแล้วเสียท่าในเวลาไม่นาน จนเกือบเอาชีวิตไม่รอด
ครั้งนี้เขาฝ่าต้านได้ยาวนานกว่าเดิมมาก และยังสุขุมขึ้นบ้าง แต่ทีละน้อยเขาก็เริ่มรู้สึกว่าแรงกดดันทวีคูณขึ้น
พลังทำลายของการโจมตีนานัปการของเย่อวิ๋นเฟยนั้นน่าสะพรึงเกินคาด
และในช่วงเวลานี้ เพราะพายุกระหน่ำและเงามังกรพายุหมุนที่เย่อวิ๋นเฟยสร้างขึ้นได้ปกคลุมประตูทางเข้าออกของโลกนี้จนมิดชิด สมาชิกแห่งฝ่ายผู้พิทักษ์จึงเข้าสู่โลกนี้ได้ยากยิ่ง
สมาชิกฝ่ายผู้พิทักษ์ที่มาถึงตำแหน่งนี้ก็จะถูกพายุกระหน่ำและพายุหมุนที่น่าสะพรึงล้อมไว้ทันที ขยับกายได้ยากเย็น แล้วก็ถูกกองทัพวิญญาณและกองทัพซากศพนำโดยหวงซางจับเป็น
ประมุขคุกนั้นเห็นภาพตรงหน้า ตกใจและโกรธกรีดกร๊าก แต่ถูกผู้อาวุโสปี้ขวางเอาไว้ ไม่มีโอกาสพุ่งเข้ามารับมือเย่อวิ๋นเฟยได้เลย
"ของเฒ่า ข้าหวนเตือนเจ้า อย่าฝืนสู้โดยไร้ประโยชน์อีกเลย วันนี้ชะตากรรมของพวกเจ้าฝ่ายผู้พิทักษ์มีเพียงหนทางเดียว นั่นคือความล่มสลาย"
เย่อวิ๋นเฟยกล่าวเย็นชา
ขณะนี้เย่อวิ๋นเฟยเป็นฝ่ายได้เปรียบ ไม่เพียงปิดกั้นประตูทางเข้าออกของโลกนี้อย่างแน่นหนา ยังตีพ่อมดชรานั้นถอยร่นทีละก้าว เห็นได้ชัดว่าใกล้จะรั้งต้านไว้ไม่อยู่แล้ว
"ไอ้เดรัจฉานตระกูลเย่! เจ้าอยากทำลายฝ่ายผู้พิทักษ์ของพวกเรา ไม่ใช่เรื่องง่าย ๆ นัก ถ้าไม่ได้ก็ตายพร้อมกันไปเลย!"
พ่อมดชราตะโกนด้วยความโกรธ
"ไอ้ตัวดีนี่ก็จริงไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตา ถึงคราวนี้แล้วยังแข็งปากอยู่อีก!"
หูเมี่ยวพูดพลางเบ้ปาก
"พ่อมดชรา!
ข้ามาแล้ว!"
ขณะนั้นเอง จากภายในโลกนั้นเองก็ดังเสียงหนึ่งขึ้นมาโดยกะทันหัน แล้วชายผู้อาวุโสหนึ่งก็พุ่งออกมาจากด้านใน
"เหลาโม่ เจ้ามาเสียที!