"จับโจรต้องจับหัวโจก ก่อนอื่นต้องสังหารลวี่อวี้กังให้ได้!"
เมื่อการต่อสู้เริ่มขึ้น หนูดำที่นำทัพก็พาคนเก่งขั้นวิถีเต๋ามากกว่าสามสิบคนบุกเข้าใส่ลวี่อวี้กังพร้อมกัน
"ตานตาน พ่อจะส่งคนคุ้มกันเจ้า หาโอกาสหนีไปให้ได้"
ลวี่อวี้กังใช้เสียงสื่อจิตบอกกับลวี่ตานตาน
สิ่งที่เขากังวลที่สุดคือความปลอดภัยของลูกสาว
"ไม่ พ่อ ข้าจะอยู่ต่อสู้เคียงข้างท่าน"
ลวี่ตานตานตอบกลับ
"ด้วยกำลังของเจ้าในตอนนี้ หากอยู่ที่นี่ก็ไม่มีประโยชน์อะไร กลับกลายเป็นตัวถ่วงของพ่อเสียอีก อย่าพูดมาก จงทำตามที่พ่อบอก"
ลวี่อวี้กังทำสีหน้าหม่นลง
"ทุกคนไม่ต้องกลัว ถึงพวกเขาจะมีจำนวนมากกว่า แต่จะเอาชนะพวกเราได้ไม่ง่ายนัก
ข้าจะเป็นฝ่ายตั้งรับเอง พวกเจ้าคิดหาทางคุ้มกันทุกคนให้หนีออกไป!"
ลวี่อวี้กังใช้เสียงสื่อจิตสั่งการแก่เหล่าผู้บริหารคนอื่น ๆ
ในเวลานี้ คนชุดดำสามสิบกว่าคนได้บุกเข้ามาถึงแล้ว
ลวี่อวี้กังชักทวนสีทองอร่ามออกมาแทงกวาดไปข้างหน้าอย่างรุนแรง
ครืน ๆ ๆ ...
พลังกดดันอันน่าสะพรึงกลัวถึงขีดสุดพลุ่งพล่านออกมาจากทวนสีทองอร่าม เงาทวนหนาแน่นราวกับนกยูงกางหาง บานสะพรั่งแทงทะยานไปข้างหน้า
คนชุดดำที่วิ่งนำหน้าคนหนึ่งหลบไม่ทัน ถูกแทงทะลุอกกลางคัน
พุ่ด!
ลวี่อวี้กังชูทวนขึ้นเขี่ยร่างคนชุดดำคนนั้นลอยขึ้น แล้วสะบัดอย่างรุนแรง ฉีกสังขารของเขากระจุยในพริบตา
"ทุกคนระวัง ฝีมือเขาแกร่งนัก