“เป็นท่านซู!"
ลวี่อวี้กังอุทานด้วยความดีใจ
เขาเคยเห็นเย่อวิ๋นเฟยใช้กระบี่หนึ่งเดียวปราบยุคมาก่อน จึงจำได้ทันทีเพียงแวบเดียว
ชั่วอึดใจ ถัดไป เย่อวิ๋นเฟยก็ร่อนลงมาจากฟ้า มาปรากฏกายอยู่ข้างกายลวี่ตานตาน
วืด!
ร่างแยกระดับโลหิตพุ่งเข้าไป เริ่มดูดกลืนและหลอมโลหิตปราณของชายชุดดำผู้นั้น
“ท่านซู ท่านช่วยข้าไว้!”
ลวี่ตานตานได้สติ เอ่ยด้วยความตื่นเต้น
“เขาคือซูเฟยแห่งสำนักจื่อเวย!”
ชายชุดดำอีกสามคนจำเย่อวิ๋นเฟยได้ทันที
“ซูเฟย เจ้ากล้าเองถึงเพียงนี้ วันก่อนโลกของพวกเราส่งคนไปเกลี้ยกล่อมเจ้า เจ้าไม่ยอมสวามิภักดิ์ กลับฆ่าคนของพวกเราอีก กลิ้งมารับความตายเดี๋ยวนี้!”
ชายชุดดำคนหนึ่งตวาดเสียงเข้ม
วืด!
เสียงของชายชุดดำผู้นั้นยังไม่ทันจบ เย่อวิ๋นเฟยก็ปรากฏกายอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว เกือบจะยืนชิดตัว
ขั้นตอนนี้ เย่อวิ๋นเฟยอยู่ที่ขั้นวิถีชีวิตขั้นกลาง เพียงแค่ความแข็งแกร่งของพลังวิญญาณก็สามารถต่อสู้กับจ้าวแดนเต๋าได้อย่างตรงไปตรงมา ดังนั้น เย่อวิ๋นเฟยจึงไม่มีความหวาดหวั่นใด ๆ ต่อจ้าวแดนเต๋าอีกต่อไป!
“เจ้าหาที่ตาย!”
ชายชุดดำผู้นั้นทั้งตกใจทั้งโกรธ
“ท่านซู ระวัง! เขาเป็นจ้าวแดนเต๋า!”
ลวี่ตานตานอุทานด้วยความตกใจ
“พวกเราขึ้นไปช่วยท่านซู!”
ผู้คนของหอการค้าซื่อฟางรอบข้างคำรามพลางพุ่งเข้าโจมตี
ตูม!
เย่อวิ๋นเฟยชักกระบี่ยาวออกมา ฟันออกไปหนึ่งกระบี่ แสงคมกระบี่อันทรงพลังปรากฏขึ้น พร้อมกลิ่นอายแห่งการทำลายล้างทุกสิ่ง พุ่งฟันไปยังชายชุดดำผู้นั้น
ชายชุดดำยกเคียวสีดำขึ้น ปัดป้องไปข้างหน้า
เคียวสีดำเล่มนั้นคือของวิเศษทะลวงจิต!
แคร๊ก!
เคียวสีดำถูกฟันขาดเป็นสองท่อน
“เป็นไปได้อย่างไร!”
ชายชุดดำผู้นั้นตกใจสุดขีด รีบถอยหนีอย่างรวดเร็ว
ตูม!
แสงคมกระบี่อันกว้างใหญ่กวาดผ่านไป ฟันชายชุดดำผู้นั้นขาดเป็นสองท่อนในทันที