"ซูเฟย บัดนี้เจ้ารู้แล้วหรือยัง ว่าการหาเรื่องสุสานสวรรค์อำพรางของเรานั้นมีราคาที่ต้องจ่ายเพียงใด
ไม่เพียงแค่เจ้า ทุกฝ่ายและทุกคนที่เกี่ยวข้องกับเจ้าล้วนต้องถูกกวาดล้างให้สิ้นซาก!"
นักสังหารคนหนึ่งเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชา
เมื่อพูดจบ นักสังหารคนนั้นก็สะบัดแขนเสื้อ บดร่างตัวประกันอีกสี่คนให้แหลกเป็นจุณ กลายเป็นละอองเลือดสี่กลุ่ม
"พวกเจ้าสุสานสวรรค์อำพรางจะต้องชดใช้ในราคานี้!"
เย่อวิ๋นเฟยกัดฟันพูดออกมาทีละคำ
ระหว่างพูด เย่อวิ๋นเฟยหยิบขวดหยกสิบขวดออกมา เปิดฝา ยาเม็ดสิบเม็ดในแต่ละขวดพุ่งออกมา ไหลเข้าปากเย่อวิ๋นเฟยอย่างไม่ขาดสาย
ยาเม็ดเหล่านี้ล้วนใช้เพื่อปลุกศักยภาพชั่วคราวทั้งสิ้น!
หลังจากกินยาเม็ด เย่อวิ๋นเฟยก็ใช้วิชาสลายกายด้วยเลือดปฐมภูมิ รูขุมขนทั่วร่างมีละอองเลือดพุ่งออกมาไม่ขาด ในพริบตาโลหิตปฐมภูมิอันเข้มข้นก็อบอวลไปทั่วบริเวณ เหนียวหนืดจนไม่อาจละลายหายไปได้
พลังของเย่อวิ๋นเฟยก็สูงขึ้นเรื่อยๆ
ในชั่วขณะนี้ ไม่ว่าจะเป็นความแข็งแกร่งของพลังวิญญาณหรือพลังกายของเย่อวิ๋นเฟย ต่างก็พุ่งทะยานขึ้นอย่างมหาศาล!
วิชาสลายกายด้วยโลหิตแก่นแท้เป็นวิชาต้องห้ามอันล้ำลึกอย่างยิ่ง ไม่ว่าผู้ฝึกยุทธ์ระดับใดก็สามารถใช้ได้ และสามารถบีบพลังของตนให้สูงขึ้นสิบกว่าเท่าในเวลาอันสั้น!
ครืนๆๆ...
ในขณะนี้ เย่อวิ๋นเฟยตกอยู่ในความโกรธแค้นจัดจ้าน พลังอำนาจอันยิ่งใหญ่หลั่งไหลออกมาจากกาย กลายเป็นพายุหมุนที่กวาดล้างไปทั่วทุกทิศ