ชายชราทั้งสองระหว่างเดินทางต่างปลดปล่อยพลังกดดันอันทรงฤทธิ์ขึ้นมา ทำการต่อกรกับพลังกดดันของร่างที่อยู่ภายนอก
ไม่ช้าพื้นที่มิติของโลกนี้ก็เริ่มฟื้นคืนสู่สภาวะปกติ
"เกิดอะไรขึ้นกันแน่!
เมื่อครู่ราวกับมีพลังกดดันอันน่าสยองปิดผนึกโลกของพวกเราไว้ทั้งหมด ข้ารู้สึกได้ว่าแทบจะต้องตายอยู่รอมร่อ ช่างน่าขนลุงเหลือเกิน!"
สรรพชีวิตทั้งปวงในโลกนี้ต่างพบว่าตนเองขยับได้อีกครั้ง ต่างตกใจตะโกนลั่นด้วยความหวาดกลัว มีสรรพชีวิตจำนวนมากเมื่อร่างกายได้รับอิสระแล้วก็ถึงกับล้มลงแน่นิ่งอยู่กับพื้นตรงนั้น หอบหายใจเป็นระยะใหญ่ นานหลายชั่วยามยังไม่ฟื้นตัว
"ในความว่างเปล่าที่หกแห่งนี้ ข้าคือผู้ทรงอิทธิฤทธิ์ที่สุด ฝ่ายผู้พิทักษ์ของพวกเราคือผู้เป็นใหญ่เหนือความว่างเปล่านี้ ข้าอยากเห็นสักครั้งว่าใครกล้ายั่วยุข้า!"
ภายนอกประตูเข้า-ออกโลก ร่างผู้แบกมือไว้ข้างหลังแผ่รัศมีไร้ที่สิ้นสุด กล่าวด้วยน้ำเสียงเต็มไปด้วยราชศักดิ์
ไม่นานนัก ณ ความว่างเปล่าใกล้โลกนี้ก็บังเกิดสงครามอันน่าสยองขวัญ กฎเกณฑ์พลังงานไร้ที่สิ้นสุด แสงสว่างและความร้อนอันไม่รู้จบพวยพุ่งกลิ้งไปทั่วบริเวณความว่างเปล่าอันกว้างใหญ่นั้น
มองจากระยะไกลจะเห็นเพียงแสงสว่างจ้าจนตาลาย นอกจากนั้นไม่เห็นสิ่งใดอีก และด้วยพลังการต่อสู้ในบริเวณความว่างเปล่านั้นน่าสะพรึงยิ่งนัก ไม่มีผู้ใดกล้าเข้าใกล้ แม้แต่เหล่าเทพก็ยังต้องหลบหนีไปให้ไกล
"ที่นั่นมีสิ่งใดอันน่าสยองกำลังต่อสู้กันอยู่?
แม้แต่พวกเราซึ่งเป็นเทพยังไม่กล้าเข้าใกล้ และยังสัมผัสไม่ได้ถึงภาพใด ๆ เลย
หรือว่าจะเป็นผู้ทรงฤทธิ์เหนือกว่าเทพ?"
เหล่าเทพบางส่วนจ้องมองบริเวณความว่างเปล่านั้นจากระยะไกล กล่าวด้วยความตกตะลึง
ขณะนั้นเอง ณ พื้นที่หนึ่งไม่ไกลจากทะเลหวงกู่ ยานเหาะหุ้มเกราะลำหนึ่งพุ่งทะยานมาแล้วหยุดลง
"ข้างหน้าก็คือทะเลหวงกู่แล้ว"
ภายในยานเหาะ เย่อวิ๋นเฟยมองตรงไปยังความว่างเปล่าข้างหน้า เอ่ยเบา ๆ
"จะเข้าไปจริง ๆ เหรอ?
ระดับอันตรายในทะเลหวงกู่นี้ เทียบเท่ากับเหล่าเทพที่ไล่ฆ่าพวกเราอยู่เบื้องหลังนั่นแหละ"
ตั๊กแตนหนอนไหมมังกรเขาทองยืนข้างกายเย่อวิ๋นเฟย รู้สึกใจสั่นไม่เบา
"พวกเราดูเหมือนจะไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว"