"อะไรนะ?
ผู้อาวุโสฮุ่น เจ้าให้พวกข้ารายเข้าไปในทะเลหวงกู่งั้นหรือ?"
เมื่อได้ยินคำของผู้อาวุโสฮุ่น ทั้งสิบกว่าเทพองค์นั้นต่างหน้าถอดสี
"พวกเจ้าสิบกว่าเทพล้อมจับเด็กหนุ่มคนหนึ่งกันยังไม่สำเร็จ มันเสียหน้าฝ่ายผู้พิทักษ์จริง ๆ!
เจ้าไม่อยากสร้างความชอบอันใดหรือ?
นี่คือโอกาสให้เจ้าได้ชดใช้ความผิด
และยิ่งไปกว่านั้น เจ้าไม่เชื่อในความสามารถการคาดเดาของข้ากระนั้นหรือ?
ด้วยพลังของเจ้า การเข้าไปในแนวชายขอบของทะเลหวงกู่ย่อมไม่มีภัยอันใดร้ายแรง"
ผู้อาวุโสฮุ่นเบ้หน้าลง กล่าวขึ้น
"ผู้อาวุโสฮุ่น ทะเลหวงกู่อันตรายเกินไป ด้วยพลังของพวกข้าเข้าไปแล้วไม่แน่อาจไม่มีชีวิตออกมาได้!"
สิบกว่าเทพองค์นั้นได้ยินดังนั้นก็ยังลังเลไม่ตัดสินใจ
พวกเขารู้ว่าแม่มดชรานี้มีฐานะในฝ่ายผู้พิทักษ์รองจากผู้นำระดับแกนกลางไม่กี่คนเท่านั้น แม้แต่ผู้คุมคุกยังต้องแสดงความเคารพต่อแม่มดชราอยู่มาก ถ้าพวกเขาไม่เชื่อฟังคำสั่งของแม่มดชรา หากถูกจองเวรเข้า อาจมีปัญหาในภายภาคหน้า
แต่ทะเลหวงกู่มีชื่อเสียงอันน่าสะพรึง แม้พวกเขาเป็นเทพก็ยินดีจะเข้าไปไม่
"งั้นเถอะ ถ้าเจ้าเข้าไปไล่ล่าเด็กหนุ่มคนนั้น สิ่งเหล่านี้คือรางวัลที่ข้ามอบให้"
ผู้อาวุโสฮุ่นมองสีหน้าของสิบกว่าเทพองค์นั้น แล้วโบกมือหนึ่งครั้ง แหวนมิติสิบกว่าวงพุ่งออกมา ตกลงเบื้องหน้าของเทพทั้งสิบกว่าองค์นั้น
เทพทั้งสิบกว่าองค์ด้วยใจครึ่ง ๆ กลัว ๆ ใช้พลังวิญญาณสำรวจเข้าไปในแหวนมิติเบื้องหน้าของตน แล้วต่างแสดงสีหน้าปลื้มปิติ
เห็นได้ชัดว่าสิ่งของที่บรรจุอยู่ในแหวนมิติเหล่านี้ล้ำค่ายิ่ง
"นอกจากนี้ เมื่อกลับไปแล้วข้าจะขึ้นรายงานต่อจอมเจ้าทัณฑ์แน่นอน ให้รางวัลพวกเจ้าอย่างหนัก แน่นอนเบื้องหน้าคือเจ้าต้องเข้าไปในทะเลหวงกู่เพื่อไล่ล่าเด็กหนุ่มคนนั้น"
ผู้อาวุโสฮุ่นกล่าวขึ้น
"ก็ได้ ผู้อาวุโสฮุ่น ตอนนี้พวกข้าจะเข้าไปในทะเลหวงกู่เพื่อไล่ล่าเด็กหนุ่มคนนั้น"
เทพทั้งสิบกว่าองค์มองหน้ากัน แล้วต่างกัดฟันตัดสินใจ
เพราะของที่ผู้อาวุโสฮุ่นมอบให้นั้นล้ำค่ามาก และเป็นสิ่งที่พวกเขาต้องการที่สุดในตอนนี้
อีกทั้งพวกเขาก็รู้ดีว่าถ้าขัดคำสั่งของผู้อาวุโสฮุ่นผู้นี้ ภายหลังอาจมีปัญหา