ในชั่วพริบตาที่ทุกคนตกตะลึง หมัดยักษ์ทั้งสองของเย่อวิ๋นเฟยก็พุ่งเข้าใส่ผู้ฝึกตนขั้นสร้างปราณปฐพีระยะกลางเฉกเช่นสายฟ้าแลบ
ผู้ฝึกตนขั้นสร้างปราณปฐพีระยะกลางนี้ คือศิษย์ระดับกลางของสถาบันพิทักษ์วิถี มาจากแถบตะวันออก!
"เย่อวิ๋นเฟย ข้าจะสู้จนตัวตาย!"
ศิษย์ผู้นั้นเผชิญหน้ากับเย่อวิ๋นเฟยผู้ราวกับเทพสังหาร ก็รู้สึกหวาดหวั่น แต่การโจมตีของเย่อวิ๋นเฟยนั้นทั้งรุนแรงและรวดเร็วเกินไป เขาหลีกเลี่ยงไม่ได้
ตู้มตู้ม…
ภายในร่างของเขาพลันพวยพุ่งปราณวิญญาณหนาหนักออกมาระลอกแล้วระลอกเล่า เสื้อคลุมพองลมขึ้นในชั่วพริบตา ดั่งลูกโป่งใบหนึ่ง
ครืนนน…
ตราหมัดสีเงินอันหนึ่งทะยานออกจากร่างเขา สายฟ้าแลบและอสรพิษอัสนีมากมายพันรอบหมัด ระเบิดดังเปรี๊ยะป๊ะ ส่งกลิ่นอายแห่งการทำลายล้าง
หมัดอสนีเทพชนิดนี้ เป็นวิชายุทธ์ที่ค่อนข้างยอดเยี่ยมในสถาบันพิทักษ์วิถี
ตู้มตู้ม…
เย่อวิ๋นเฟยออกหมัดติดต่อกันหลายหมัด ทุบตราหมัดสีเงินนั้นจนแตกร้าวเป็นเสี่ยงๆ และบีบให้ศิษย์ผู้นั้นถอยหลังไปทีละก้าว โลหิตไหลซึมจากมุมปากไม่หยุด
ตู้ม!
หมัดสุดท้ายพุ่งเข้าใส่ศิษย์ผู้นั้นดั่งภูเขาไฟปะทุ
"หยุดมือ!
เย่อวิ๋นเฟย ข้าก็มาจากแถบตะวันออกเช่นกัน พวกเราเป็นคนบ้านเดียวกันนะ!
ไว้ชีวิตข้าที!"
ศิษย์ผู้นั้นเผชิญหน้ากับการโจมตีอันน่าสะพรึงกลัวของเย่อวิ๋นเฟย ไร้เรี่ยวแรงจะตอบโต้แล้ว ภายใต้ความตื่นตระหนกจึงอดไม่ได้ที่จะร้องขอชีวิต
พรวด!
ร่างของเขาถูกหมัดของเย่อวิ๋นเฟยทุบจนระเบิด แตกออกเป็นสิบกว่าชิ้น กระเด็นว่อนไปทุกทิศทาง
เช่นนี้แล้ว ศิษย์ทั้งห้าที่มาตามสังหารเย่อวิ๋นเฟยก็เหลือเพียงคนสุดท้าย
"ไอ้ดุร้าย!
เย่อวิ๋นเฟย เจ้าไอ้ดุร้าย!
เจ้ารู้ดีว่าพวกเขาล้วนมาจากสถาบันพิทักษ์วิถี และก็มาจากแถบตะวันออกด้วย เจ้ากลับลงมือสังหารอย่างโหดเหี้ยม สังหารไปถึงสี่คน
คนเช่นเจ้า ไร้สติวิปลาส บาปสมควรตายพันครั้ง!"
ศิษย์คนสุดท้ายที่เหลืออยู่ อดไม่ได้ที่หัวใจและถุงน้ำดีสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัว ตวาดเสียงกราดเกรี้ยว