"กระแอม กระแอม……
เรื่องนี้ไม่จำเป็น
ข้าไม่ต้องการอนุภรรยา และก็ไม่ต้องการบ่าวรับใช้"
มองสบตาอันร้อนแรงขององค์หญิงสาม เย่อวิ๋นเฟยรู้สึกจนคำพูดเล็กน้อย ส่ายศีรษะกล่าว
"คุณชาย!
ข้าเพียงต้องการติดตามอยู่ข้างกายคุณชาย ไม่ว่าจะเป็นฐานะใด ข้าล้วนเต็มใจ
หรือว่า เพราะรูปโฉมของข้าอัปลักษณ์ เป็นเพียงหญิงงามระดับพื้นหญ้า ดังนั้นคุณชายจึงดูแคลนข้าหรือ?"
องค์หญิงสามร้อนใจ คุกเข่าเดินเข้าไปสองสามก้าว ไล่ตามเย่อวิ๋นเฟย เอ่ยปากพูด
ระหว่างที่พูด นางยังจงใจยืดอกขึ้น ต้องการดึงดูดความสนใจของเย่อวิ๋นเฟย น้ำเสียงที่พูดนั้นคล้ายจะร่ำไห้ เศร้าสร้อยอย่างยิ่ง
"เจ้าคิดมากไปแล้ว
ข้าฝึกฝนอยู่ในสถาบันพิทักษ์วิถี มุ่งมั่นต่อยุทธ์เพียงอย่างเดียว สิ่งที่ให้ความสำคัญคือความสงบ
ดังนั้น การที่เจ้าติดตามอยู่ข้างกายข้า ไม่เหมาะสม
ก็เป็นเช่นนี้"
เย่อวิ๋นเฟยส่ายศีรษะ ไม่รั้งรออีกต่อไป เปิดใช้งานยานเหาะโดยตรง
ฟิ้ว!
ยานเหาะพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า หายลับไปในชั่วพริบตา
"พูดไปพูดมา ความจริงแล้ว เจ้าก็ยังคงรังเกียจข้าอยู่ดี!"
ดวงตางดงามขององค์หญิงสาม มองไปทางที่ยานเหาะจากไป รู้สึกน้อยใจถึงขีดสุด
นางเป็นองค์หญิงแห่งจักรวรรดิอสูรนับหมื่น ฐานะสูงส่งเกียรติยศเพียงใด
ในจักรวรรดิอสูรนับหมื่น ไม่รู้ว่ามีบุรุษมากน้อยเพียงใด ที่มองนางเป็นเทพธิดา คิดถึงทั้งวันทั้งคืนแต่ไม่อาจได้ครอบครอง
ตอนนี้ นางเข้าไปหาบุรุษผู้หนึ่งด้วยตนเอง ร้องขอจะเป็นทาสเป็นบ่าว กลับถูกปฏิเสธ!
นี่จะไม่ให้นางน้อยใจได้อย่างไร
"น้องสาม เจ้าไม่จำเป็นต้องโศกเศร้า
คุณชายผู้นี้คือมังกรในหมู่มนุษย์ มุ่งมั่นต่อยุทธ์เพียงอย่างเดียว มีอุดมการณ์ยิ่งใหญ่ ยอดคนที่ยอดเยี่ยมเช่นนี้ จะไปหลงใหลในเรื่องรักใคร่ของบุรุษและสตรีได้อย่างไร?"