“ผู้อาวุโสเหลย มีอะไรค่อย ๆ พูดกันดี ๆ พวกเราไม่ได้ต้องการเป็นศัตรูกับพวกท่าน...”
บรรพชนแห่งหุบเขาศักดิ์สิทธิ์ยาเอ่ยปากกล่าว
“พูดให้น้อยลง ใครก็ตามที่เกี่ยวข้องกับไอ้โจรเย่อวิ๋นเฟย ล้วนต้องตายทั้งหมด!
ไม่มีหลักให้พูดใด ๆ ทั้งสิ้น!”
ผู้อาวุโสตระกูลเล่ยตวาดไล่ พร้อมกระตุ้นค้อนเหล็กยักษ์ บุกเข้าโจมตีเบื้องหน้า
เมื่อผู้อาวุโสตระกูลเล่ยรุกคืบเข้ามาทีละก้าว เยิ่นเสวียนถังและผู้ติดตามทั้งสามจึงจำต้องรับมือ
ค้อนเหล็กยักษ์นั้นปลดปล่อยพลังกดดันออกมาน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก
ยังดีที่ก่อนเย่อวิ๋นเฟยจากแถบตะวันออกไป ได้ถ่ายทอดวิชายุทธหนึ่งให้แก่เยิ่นเสวียนถังและผู้อาวุโสอู๋
เยิ่นเสวียนถังและผู้อาวุโสอู๋ต่างก็เริ่มฝึกฝนเช่นกัน
ดังนั้น เยิ่นเสวียนถัง ผู้อาวุโสอู๋ และบรรพชนหุบเขาศักดิ์สิทธิ์ยา ทั้งสามร่วมมือกันต้านทานการโจมตีของผู้อาวุโสตระกูลเล่ยไว้ได้
ทั้งสองฝ่ายต่อสู้กันอย่างสูสีชั่วคราว
ตูมมม...
การต่อสู้ของผู้แข็งแกร่งขั้นสร้างปราณปฐพีทั้งสี่ ปลดปล่อยพลังกดดันมหาศาลแผ่ขจายไปทั่วทุกทิศ สะเทือนฟ้าดิน
“สมกับเป็นผู้แข็งแกร่งขั้นสร้างปราณปฐพี ช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่ง!”
ผู้ฝึกยุทธ์มากมายรอบข้างต่างทอดถอนใจอย่างตื่นตะลึง
“ข้าจะทำลายค่ายกลเอง!”
ชายชราชุดเขียวผู้หนึ่งก้าวเท้ายาวกรายไปเบื้องหน้า มาอยู่เหนือค่ายกลภูเขาศักดิ์สิทธิ์โป๊ยเซ็กเทียนเสวียน พลางหัวเราะเย็นกล่าว
บนอาภรณ์ของชายชราผู้นี้ปักรูปงูเหลือมยักษ์ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของตระกูลเฉิน
ตูม...
งูเหลือมยักษ์ดุร้ายตัวหนึ่งพุ่งทะยานจากกระหม่อมของเขา พุ่งชนค่ายกลเบื้องล่างอย่างรุนแรง
ตูมมมม...
ค่ายกลใหญ่ภูเขาศักดิ์สิทธิ์โป๊ยเซ็กเทียนก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรงในทันที