"หมายความว่าเช่นไร!
หรือเจ้าคิดจะทรยศคุณชายเย่!"
เยิ่นเสวียนถังได้ยินดังนั้นก็โกรธเกรี้ยวดั่งเพลิงลาม
สายตาคมกริบของผู้อาวุโสอู๋ก็จ้องไปที่เจ้าสำนักหุบเขาศักดิ์สิทธิ์ยา
ยอดฝีมือขั้นสร้างปราณปฐพีสองคนเดือดดาลพร้อมกัน ภายในโถงต้อนรับทั้งหมด พลังปราณวิญญาณถาโถมประหนึ่งเกลียวคลื่นบ้าคลั่งซัดกระหน่ำ
เหล่าผู้นำหอการค้าหลัวไห่ล้วนถูกเย่อวิ๋นเฟยฝังข้อห้ามวิญญาณไว้ในทะเลวิญญาณ จึงภักดีต่อเย่อวิ๋นเฟยอย่างเด็ดขาด
"ข้าบอกเจ้าให้รู้ คุณชายเย่หาได้สิ้นชีพไม่
วาจาเช่นนี้ เมื่อถึงเวลา คุณชายเย่กลับมา ข้าจะดูว่าเจ้าจะให้คำตอบกับเขาอย่างไร"
เยิ่นเสวียนถังกล่าวอย่างเย็นชา
สีหน้าเจ้าสำนักหุบเขาศักดิ์สิทธิ์ยาแปรเปลี่ยนไปเล็กน้อย ไม่กล้าเอื้อนเอ่ยอีก
เมื่อเผชิญโทสะของยอดฝีมือขั้นสร้างปราณปฐพีทั้งสอง เขาย่อมไม่กล้าท้าทายง่าย ๆ
"คุณชายเย่มีบุญคุณต่อหุบเขาศักดิ์สิทธิ์ยาของเรา
เรื่องนี้ อย่าได้กล่าวอีกเลย"
บรรพชนหุบเขาศักดิ์สิทธิ์ยากล่าว
ชั่วขณะนั้น ภายในโถงต้อนรับก็เข้าสู่ความเงียบงัน
เหล่าผู้นำสำนักเทียนหยวนและผู้นำตระกูลเย่ล้วนมีสีหน้ามืดครึ้มดั่งเมฆหมอกคร่ำครวญ ถอนหายใจไม่หยุด
สำหรับสำนักเทียนหยวนและตระกูลเย่แล้ว เย่อวิ๋นเฟยคือเสาหลัก หากเย่อวิ๋นเฟยไม่อยู่ ทั้งสำนักเทียนหยวนและตระกูลเย่ก็อ่อนแอเกินไป ต่อให้เอ่ยวาจาใดออกไปก็ไร้ความหมาย
"ท่านบรรพชน แล้วเราควรทำเช่นไร?"
ผ่านไปครู่หนึ่ง เจ้าสำนักหุบเขาศักดิ์สิทธิ์ยาก็เอ่ยถามบรรพชนอีกครั้ง
"คงต้องสู้ตายถวายชีวิต"
บรรพชนถอนหายใจกล่าว
บรรยากาศเงียบสงัดดุจความตาย
ทุกคนจิตใจหนักอึ้งอย่างยิ่ง