จากนั้น เย่อวิ๋นเฟยกลับมายังห้องลับ แล้วเข้าไปในหอเงามายา นั่งขัดสมาธิลง
เย่อวิ๋นเฟยขยับจิต หอเทียนเต้าก็บินออกมาลอยอยู่เบื้องหน้า
จากนั้นเย่อวิ๋นเฟยปลดปล่อยพลังวิญญาณ สัมผัสไปยังผนึกชั้นที่สามของหอเทียนเต้า
ครืน ๆ ๆ ...
ผนึกชั้นที่สามปะทุพลังงานอันแข็งแกร่งออกมา ขวางกั้นพลังวิญญาณของเย่อวิ๋นเฟย
ต่อมา เย่อวิ๋นเฟยเริ่มศึกษาผนึกชั้นนี้
ภายในหอเงามายา
สองเดือนผ่านไป
เย่อวิ๋นเฟยใช้กระบี่เปิดวิญญาณและเส้นวิญญาณหุ่นเชิด โจมตีผนึกชั้นที่สามอย่างหนักหน่วง
หลังจากศึกษานานสองเดือน เย่อวิ๋นเฟยก็เข้าใจผนึกชั้นที่สามอย่างถ่องแท้แล้ว!
“แท้จริงแล้วจักรพรรดิกู่หวงใส่อะไรไว้ในชั้นที่สามของหอเทียนเต้ากันแน่”
เวลานี้ ผู้อาวุโสฮุ่นที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก็ตื่นเต้นไม่น้อย
ครืน ๆ ๆ ...
ในที่สุด ภายใต้การโจมตีของเย่อวิ๋นเฟย ผนึกชั้นที่สามก็ระเบิดแหลกสลาย
“เราเข้าไปดูกันเถอะ”
ผู้อาวุโสฮุ่นตะโกน แล้วพุ่งเข้าไปในชั้นที่สามของหอคอยก่อน เย่อวิ๋นเฟยก็ตามเข้าไปด้วย
ที่นี่คือห้องโถง พื้นที่ไม่กว้างนัก
ภายในห้องโถงว่างเปล่า มีเพียงโต๊ะตัวหนึ่ง
บนโต๊ะมีกล่องหลายใบ และแผ่นหยกวิญญาณอีกหนึ่งแผ่น
ผู้อาวุโสฮุ่นและเย่อวิ๋นเฟยเดินมาที่ข้างโต๊ะ
“นี่คือแผ่นหยกบันทึกภาพและเสียง ข้างในอาจบันทึกอะไรบางอย่างไว้”
สายตาเย่อวิ๋นเฟยจ้องไปที่แผ่นหยกแผ่นนั้น แล้วพูดขึ้น
“แผ่นหยกนี้มีกลิ่นอายพลังวิญญาณของจักรพรรดิกู่หวง เป็นสิ่งที่จักรพรรดิกู่หวงทิ้งไว้!”