"ผลึกเทพยี่สิบก้อน!"
ท่านผู้อาวุโสฮุ่นเปิดกล่องใบที่สอง จากนั้นทั้งคู่ก็เบิกตากว้าง อุทานออกมาอย่างตื่นเต้น
ในกล่องใบนี้ แท้จริงแล้วบรรจุผลึกเทพอยู่ถึงยี่สิบก้อน!
"ประหลาดนัก เหตุใดจักรพรรดิโบราณเหล่านั้นจึงมีผลึกเทพมากมายขนาดนี้ ปล่อยทิ้งไว้ให้คนรุ่นหลังก็เป็นสิบๆ ก้อน"
เย่อวิ๋นเฟยทั้งตื่นเต้น ทั้งรู้สึกขบขันขึ้นมา
ต้องรู้ว่า ในชาติที่แล้ว หลังจากเย่อวิ๋นเฟยได้เป็นปฐมจักรพรรดิสวรรค์ ผลึกเทพที่เขาหามาได้ก็มีจำนวนน้อยนิดยิ่งนัก
แต่จักรพรรดิกู่หวง รวมถึงจักรพรรดิองค์นั้นบนเกาะกลางทะเลเวิ้งว้าง กลับทิ้งผลึกเทพไว้ถึงยี่สิบสามสิบก้อน
นี่เป็นเพียงของที่ทิ้งไว้เท่านั้น ย่อมแสดงว่าจักรพรรดิเหล่านั้นครอบครองผลึกเทพอยู่มากมายมหาศาลแน่นอน
"บางทีผลึกเทพในสามพันโลกใหญ่เล็ก อาจถูกจักรพรรดิโบราณเหล่านั้นยึดเอาไปเกือบหมดแล้วก็เป็นได้ จำนวนจึงลดน้อยลงเรื่อยๆ"
เย่อวิ๋นเฟยคิดในใจ
สำหรับยอดฝีมือระดับปฐมจักรพรรดิสวรรค์แล้ว ผลึกหินส่วนใหญ่ในโลกนี้ไม่ทำให้สนใจอีกต่อไป มีเพียงผลึกเทพซึ่งเป็นผลึกพลังงานล้ำค่าเช่นนี้เท่านั้น ที่จะทำให้ปฐมจักรพรรดิสวรรค์ตราตรึงใจ
"ท่านผู้อาวุโสฮุ่น ผลึกเทพเหล่านี้..."
เย่อวิ๋นเฟยเอ่ยขึ้น
ผลึกเทพเหล่านี้มีประโยชน์อย่างยิ่งต่อการฟื้นฟูวิญญาณปฐมจักรพรรดิสวรรค์ที่หลงเหลือของเย่อวิ๋นเฟย
"แบ่งคนละครึ่งแล้วกัน"
ท่านผู้อาวุโสฮุ่นกล่าว
ท่านผู้อาวุโสฮุ่นรู้ดีว่าเย่อวิ๋นเฟยต้องการผลึกเทพมากเพียงใด จึงใจกว้างเป็นพิเศษ
"ท่านผู้อาวุโสฮุ่น ขอบคุณท่านมาก!"
เย่อวิ๋นเฟยดีใจยิ่งนัก
ผลึกเทพสิบก้อนจะทำให้วิญญาณปฐมจักรพรรดิสวรรค์ที่หลงเหลือแข็งแกร่งขึ้นได้อีกระดับหนึ่งเป็นแน่
จากนั้นท่านผู้อาวุโสฮุ่นก็เปิดกล่องใบที่สาม
ในกล่องบรรจุแหวนมิติอยู่สองวง
พลังวิญญาณของเย่อวิ๋นเฟยและท่านผู้อาวุโสฮุ่นต่างสัมผัสเข้าไปในแหวนมิติวงหนึ่งพร้อมกัน