“คุณหนูใหญ่ลวี่เป็นอย่างไรบ้าง?”
เย่อวิ๋นเฟยถามขึ้น
“ตานตานกำลังถูกตามล่า ทุกขณะล้วนมีอันตราย!”
ลวี่อวี้กังเล่าเรื่องที่ตนให้ลวี่ตานตานนำทรัพย์สินส่วนใหญ่ของหอการค้าซื่อฟางหนีออกจากสำนักงานใหญ่ และตอนนี้กำลังถูกตามล่าอยู่ทุกหนแห่งให้เย่อวิ๋นเฟยฟัง
“ดี ข้าจะไปช่วยคุณหนูใหญ่ลวี่เดี๋ยวนี้!”
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า
ลวี่ตานตานเป็นหญิงสาวที่งดงามอ่อนช้อย หากตกลงไปในมือของพวกคนจากจงถูเสินโจวเหล่านั้น ผลที่ตามมาคิดไม่ถึงเลยทีเดียว
“ท่านสุมา พวกที่มาจากจงถูเสินโจวทั้งหมดถูกสังหารจนสิ้นแล้ว”
ขณะนั้นเอง ผู้อาวุโสจู๊ก็นำสมาชิกองครักษ์ดิชาและทาสใต้บังคับของเย่อวิ๋นเฟยเดินเข้ามา
“จงส่งทุกคนออกไปตามหาคุณหนูใหญ่ลวี่ในตงหวง (แดนตะวันออก)เดี๋ยวนี้!”
เย่อวิ๋นเฟยโบกมือ สร้างรูปลักษณ์และกลิ่นอายของลวี่ตานตานจำลอง ส่งให้ทุกคน แล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
“ขอรับ!
ข้าจะนำคนออกตามหาทันที!”
ผู้อาวุโสจู๊ผงกหัวรับคำ
จากนั้น ผู้อาวุโสจู๊ก็โบกมือ นำสมาชิกองครักษ์ดิชาและทาสใต้บังคับของเย่อวิ๋นเฟยออกเดินทางตามหาคน
องครักษ์ดิชาแต่เดิมเป็นองค์กรนักสังหาร ไม่เพียงแต่เชี่ยวชาญการลอบสังหารเท่านั้น ยังเชี่ยวชาญการสะกดรอยตามเป้าหมาย มีเคล็ดวิชาลึกลับมากมายในการตามหาคน
เย่อวิ๋นเฟยขยับความคิด มังกรธรณีหลายพันตัวพุ่งออกจากหอเงามายา มุดลงใต้ดิน ทะยานออกไปทั่วสารทิศ แยกย้ายกันไปตามหาลวี่ตานตานตามสถานที่ต่างๆ ในตงหวง
ในร่างกายของมังกรธรณีเหล่านี้ล้วนมีรอยประทับพลังวิญญาณของเย่อวิ๋นเฟยติดอยู่หนึ่งจุด สามารถเคลื่อนไหวได้ด้วยตนเอง