ขณะระดมพลังวิญญาณโจมตี เย่อวิ๋นเฟยยังแผ่พลังหทัยออกมาด้วย
เย่อวิ๋นเฟยได้รับมรดกจากประตูหทัยโบราณ ตลอดมาล้วนบำเพ็ญเพียรอุบายลับนานัปการของประตูหทัย บัดนี้เผชิญศัตรูผู้แข็งแกร่งจึงไม่สงวนอะไรไว้เลย อุบายและวิชาพลังหทัยที่เคยฝึกฝนมาทั้งหมดไหลบ่าออกมาไม่ขาดสาย ซัดเข้าใส่เผ่าวิญญาณนั้น
"เป็นไปได้ไง?
เจ้าในฐานะชนเผ่าวิญญาณ กลับสามารถบำเพ็ญพลังหทัยได้
เผ่าวิญญาณพวกเรายากจะบำเพ็ญพลังหทัยนัก เจ้าทำได้เช่นไร?"
เผ่าวิญญาณนั้นเห็นเย่อวิ๋นเฟยแผ่วิชาพลังหทัยเข้าต่อกรกับตน แทบไม่กล้าเชื่อ ตะโกนออกมาดังลั่น
"ข้าทำได้เช่นไรจำเป็นต้องบอกเจ้าหรือ?
นี่คือความลับของชนชั้นสูงพวกข้า พวกเจ้าผู้ต่ำต้อยเหล่านี้ไม่มีสิทธิ์จะรู้"
เย่อวิ๋นเฟยกล่าวพลางหัวเราะเยาะ
"ว่าไงนะ?
แปลว่าชนชั้นสูงในภพวิญญาณของพวกเรามีวิธีบำเพ็ญพลังหทัยได้จริงหรือ?
นี่น่าตกใจเหลือเกิน!
พลังหทัยคือพลังหนึ่งที่เผ่าวิญญาณพวกเราระแวงกลัวที่สุด ไม่น่าแปลกที่ชนชั้นสูงในภพวิญญาณจะปกครองภพวิญญาณได้ยืนยาวโดยไม่มีใครโยกคลอน ที่แท้ก็ค้นพบวิธีบำเพ็ญพลังหทัยเสียแล้ว"
เผ่าวิญญาณนั้นฟังถ้อยคำของเย่อวิ๋นเฟยแล้วในใจสั่นสะเทือนยิ่ง
เพราะเผ่าวิญญาณมีจุดเด่นประการหนึ่ง คือโดยกำเนิดยากจะบำเพ็ญพลังหทัย อีกทั้งพลังหทัยยังเป็นพลังหนึ่งที่เผ่าวิญญาณระแวงกลัวที่สุด
ในแง่หนึ่ง พลังหทัยยิ่งเป็นเบญจมฤตยูของเผ่าวิญญาณซะด้วย
ฉะนั้นเมื่อรับรู้ว่าเย่อวิ๋นเฟยแผ่พลังหทัยออกมา ชายผู้นั้นเริ่มตกใจกลัวตั้งแต่นั้น
บัดนี้อุบายและวิชาพลังหทัยนานัปการพุ่งเข้าร่างของเผ่าวิญญาณนี้ไม่ขาดสาย ทำให้นางรู้สึกเจ็บปวดสุดสายป่าน
"เลิกเถิด! ท่านผู้เป็นชนชั้นสูงผู้ทรงเกียรติ ข้าผิดเอง ข้าไม่ควรล่วงละเมิดศักดิ์ศรีของท่าน โปรดปล่อยข้า โปรดไว้ชีวิต
ข้าสาบานว่าต่อจากนี้จะไม่ล่วงละเมิดศักดิ์ศรีของท่านอีกเด็ดขาด และข้ายินดีสวามิภักดิ์ต่อสายสกุลของท่าน รับใช้เป็นบริวาร ปฏิบัติตามคำสั่งทุกประการ"
เผ่าวิญญาณนั้นเผชิญการล้อมปราบของทั้งสาม คือเย่อวิ๋นเฟย หวงซาง หูเมี่ยว ในที่สุดก็เริ่มรับไม่ไหว