"รองเจ้าสำนักโจว ท่านผู้อาวุโสม้า ข้าไม่เห็นด้วยกับพวกท่าน
นับตั้งแต่ถังหยาง สถาบันของเราไม่เคยมีศิษย์ที่เป็นอัจฉริยะหมายเลขหนึ่งอีกเลย
ดังนั้น ข้าว่าเราควรมีจิตใจยินดีต้อนรับและโอบอ้อมอารีต่อผู้มีพรสวรรค์ทุกคน
อีกอย่าง สถาบันเทียนเต้าเรารับศิษย์โดยดูเพียงพรสวรรค์ ไม่เคยถามที่มา ถึงเย่อวิ๋นเฟยจะมาจากทวีปเทียนเสวียน แล้วอย่างไร?
สถาบันเรามีกฎว่า อัจฉริยะที่มาจากทวีปเทียนเสวียน ห้ามรับเข้าหรือ?"
ชายชราผู้มีใบหน้าแดงก่ำเอ่ยแย้ง
"ผู้อาวุโสอู๋ ท่านรู้หรือไม่ว่าหากให้เย่อวิ๋นเฟยอยู่ในสถาบัน จะนำปัญหามาให้มากเพียงใด!
คนของเผ่าปีศาจโบราณและสำนักเทียนจีมาถึงเทียนโจวแล้ว เพื่อเย่อวิ๋นเฟยโดยเฉพาะ
และข้าได้รับข่าวว่า นอกจากเผ่าปีศาจโบราณกับสำนักเทียนจีแล้ว ยังมีผู้คนจากอีกหลายอิทธิพลเดินทางมาเทียนโจวเป็นทิวแถว
หากเป็นเช่นนี้ต่อไป สถาบันเทียนเต้าเราจะตกเป็นเป้าโจมตี!
ยิ่งกว่านั้น ในฐานะศิษย์ผู้หนึ่ง ไร้ความเคารพต่ออาจารย์ บังอาจล่วงเกินผู้อาวุโสหร่วน!
คนอวดดีเช่นนี้ หากไม่ลงโทษ จะให้ผู้อื่นยอมรับได้อย่างไร?"
ผู้อาวุโสม่ากล่าวอย่างโกรธเกรี้ยว
"เฮอะๆ...
รองเจ้าสำนักโจว ผู้อาวุโสม้า พวกท่านคิดจริงหรือว่า ที่ผ่านมาเผ่าปีศาจโบราณมองสถาบันเทียนเต้าเราเป็นศัตรู เป็นเพราะถังหยาง?
เกรงว่า เหตุผลที่แท้คือหอเทียนเต้าเสียมากกว่า
ต่อให้ไม่มีถังหยาง ไม่มีเย่อวิ๋นเฟย สถาบันเทียนเต้าเราก็ยังเป็นหนึ่งในเป้าหมายของเผ่าปีศาจโบราณอยู่ดี"
ผู้อาวุโสอู๋กล่าว