"ฮ่าๆ ในที่สุดก็ออกมา!
ผู้อาวุโสฟาง เจ้าอย่าคิดเข้าข้างตัวเองอีกเลย!
เจ้าพ่ายแพ้แน่!
แล้วข้ายังคิดว่า อย่าว่าแต่ศิษย์ของสถาบันพิทักษ์วิถีของพวกเจ้าจะเก็บเกี่ยวได้มากน้อยเพียงใด แค่มีคนรอดชีวิตออกมาเกินหนึ่งในสาม เจ้าก็ควรจะดีใจจนแทบกราบไหว้ฟ้าดินแล้ว!
ฮ่าๆ..."
ผู้อาวุโสซีหัวเราะก้องออกมา
"ซีจวินชาง คำพูดของเจ้าหมายความว่าอย่างไร?
ไฉนศิษย์ของสถาบันพิทักษ์วิถีพวกเรา จึงไม่อาจมีผู้รอดชีวิตออกมาเกินหนึ่งในสามได้เล่า!"
ผู้อาวุโสฟางได้ยินดังนั้น จิตใจก็อดสะดุ้งไม่ได้ เอ่ยถามผู้อาวุโสซีด้วยน้ำเสียงเข้มงวด
เพราะคำพูดของผู้อาวุโสแห่งเสินเฟิงเจี้ยวผู้นี้ เห็นได้ชัดว่าเป็นคำพูดที่แฝงนัย!
"ฮึ่ม!
พูดมากไปก็ไร้ประโยชน์ คอยดูไปก็แล้วกัน!
พวกเขาออกมาแล้ว อีกเดี๋ยวก็รู้ผลกัน!"
ผู้อาวุโสซีหัวเราะเย็นชา
"ซีจวินชาง เสินเฟิงเจี้ยวพวกเจ้า วางแผนอันใดร้ายต่อศิษย์ของสถาบันพิทักษ์วิถีพวกเราหรือไม่!
ข้าขอเตือนเจ้า สถาบันพิทักษ์วิถีพวกเรา แม้ปกติไม่เคยต่อสู้แย่งชิงกับผู้ใด แต่ก็มิใช่จะถูกรังแกได้ง่ายดาย!"
ผู้อาวุโสฟางเอ่ยด้วยความโกรธ
"ผู้อาวุโสฟาง ดูคำพูดของท่านสิ ในแดนโลกเล็กเหมืองผลึกนั้น ล้วนเต็มไปด้วยอสูรมารที่มีพลังแข็งแกร่ง อันตรายรอบด้าน และในบางครั้ง ระหว่างสำนักต่างๆ เพื่อแย่งชิงเส้นแร่ผลึก ก็ยากเลี่ยงที่จะเกิดความขัดแย้งกันบ้าง
ถึงศิษย์ของสถาบันพิทักษ์วิถีพวกท่านจะตายเรียบทั้งหมด ก็คงจะโทษใครมิได้กระมัง"
เฟิงหยุนว่าน แห่งตระกูลเฟิงหยุน เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงดังสดใส