"ท่านทั้งหลาย จากการคำนวณของข้า เย่อวิ๋นเฟยไอ้สัตว์เดรัจฉานตัวนี้ แม้จะเป็นเพียงรุ่นน้องหนุ่ม แต่กลับเป็นภัยร้ายแรงยิ่งต่อฝ่ายผู้พิทักษ์ของพวกเรา กระทั่งอาจนำไปสู่ความพ่ายแพ้อันแท้จริงของฝ่ายผู้พิทักษ์ในมหาสมุทรห้วงจินต์ว่าง
ฉะนั้นเราต้องไม่ละเลยเขาเด็ดขาด ยิ่งสังหารเขาเร็วเท่าไร ก็ยิ่งเป็นผลดีแก่ฝ่ายผู้คุ้มครองของพวกเราเท่านั้น
เพราะนี่คือสิ่งมีชีวิตที่แท้จริงซึ่งขู่ขวัญความดำรงอยู่ของฝ่ายผู้คุ้มครองของพวกเรา"
บนแท่นบูชาโบราณแห่งสำนักใหญ่ของฝ่ายผู้พิทักษ์ ชราผู้หนึ่งผมเผยา ร่างผอมแห้ง สวมชุดคลุมยาวสีเทา ค่อย ๆ ลืมตาแล้วเปล่งเสียง
ชราผู้นี้คือปรมาจารย์พยากรณ์ผู้มีตำแหน่งสูงสุดในสำนักใหญ่ฝ่ายผู้พิทักษ์
"ท่านจอมเวทใหญ่ชิงหยาง ท่านหมายความว่าเย่อวิ๋นเฟยสัตว์ต่ำนั่นสามารถกระทบความดำรงอยู่ของฝ่ายผู้พิทักษ์ของพวกเราได้จริงหรือ?
ฟังดูโอหังเกินไปแล้วกระมัง?"
ผู้สูงศักดิ์บางส่วนแห่งฝ่ายผู้คุ้มครองฟังแล้วยังไม่ค่อยเชื่อ จึงเปิ่นปากถาม
"จากการถอดรหัสข้าเป็นเช่นนั้นจริง เราต้องไม่ดูหมิ่นสัตว์ต่ำนี่เป็นอันขาด
ที่จริงจนถึงตอนนี้ ความเสียหายที่มันก่อแก่ฝ่ายผู้คุ้มครองของพวกเรา ทุกท่านเห็นได้ชัดเจน หากเรายังกล้าดูถูกมันอีก ผลลัพธ์จะร้ายแรงยิ่งนัก
ข้อเสนอของข้าคือ ต่อจากนี้ให้สังหารสัตว์ต่ำนั้นโดยไม่เสียดายทุกสิ่งทุกอย่าง เพื่อตัดตอนปัญหาให้สิ้นซาก"
จอมเวทใหญ่ชิงหยางเปล่งเสียงช้า ๆ
"ท่านจอมเวทใหญ่ชิงหยางคือปรมาจารย์พยากรณ์ผู้แกร่งที่สุดของฝ่ายผู้พิทักษ์ ถ้อยคำของท่านเราต้องไม่ละเลยเด็ดขาด
ยิ่งไปกว่านั้น ท่านจอมเวทใหญ่ชิงหยางกล่าวถูกต้อง เย่อวิ๋นเฟยสัตว์ต่ำนั่นจนถึงตอนนี้ได้ชิงอำนาจควบคุมห้วงมิติไปจากฝ่ายผู้พิทักษ์ของพวกเราถึง 5 แห่งแล้ว เรื่องนี้ย่อมสำแดงประเด็นชัดเจนแล้ว"
เมื่อฟังคำของท่านจอมเวทใหญ่ชิงหยาง ผู้สูงศักดิ์แห่งฝ่ายผู้คุ้มครองจำนวนมากต่างพยักหน้ารับ
"ข้าก็เห็นว่าถ้อยคำของท่านจอมเวทใหญ่ชิงหยางมีเหตุผลยิ่ง