"ไม่ ผู้อาวุโสชิว การที่ข้าอยู่ร่วมกับพวกท่านยิ่งทำให้เป้าหมายใหญ่โต และยิ่งถูกพวกไอ้พวกฝ่ายผู้พิทักษ์ตามหาเจอง่ายกว่า
หากเดินทางเพียงลำพัง ขอเพียงระวังตัวให้ดี พวกมันก็ไม่มีทางตามหาเจอข้าได้ง่ายดายเช่นนั้น"
เย่อวิ๋นเฟยส่ายศีรษะแล้วกล่าว
"ผู้อาวุโสชิว ท่านไม่ต้องหว่านล้อมข้าอีกแล้ว ข้าตัดสินใจแล้ว
ท่านวางใจได้ สงครามระหว่างลัทธิหุนยวนกับฝ่ายผู้พิทักษ์นั้น ข้าจะไม่ขาดสาย ต่อจากนี้ข้าจะยังคงเข้าร่วมสงครามต่อไป"
เย่อวิ๋นเฟยกล่าว
"ถ้าอย่างนั้นก็ตามใจ ท่านชายเย่ นี่คือแผ่นหยกส่งสารของข้า หากท่านต้องการความช่วยเหลือเมื่อใด ส่งสาส์นสื่อจิตมาหาข้าได้ทุกเมื่อ เมื่อข้าได้รับแล้วจะรีบมุ่งหน้าไปหาทันที"
ผู้อาวุโสชิวควักแผ่นหยกส่งสารออกมาส่งให้เย่อวิ๋นเฟย
"ขอบคุณผู้อาวุโสชิว"
เย่อวิ๋นเฟยรับแผ่นหยกแล้วเอ่ย
จากนั้นเย่อวิ๋นเฟยก็กล่าวอำลาผู้อาวุโสชิว รวมทั้งเทพฮุ่นตุ้นแห่งลัทธิหุนยวนทั้งหลาย แล้วหันหลังจากไป ก้าวย่างเพียงหนึ่งก้าวก็หายไปในม่านว่างเปล่าอันไกลโพ้น
"ผู้อาวุโสชิว ที่นี่คือห้วงที่หนึ่ง ฝีมือชั้นเลิศจากกองบัญชาการของฝ่ายผู้พิทักษ์จะมาไล่ฆ่าท่านชายเย่เมื่อใดก็ได้ การให้เขาเดินทางเพียงลำพังจะปลอดภัยจริงหรือ?"
เทพฮุ่นตุ้นองค์หนึ่งข้าง ๆ กล่าวด้วยความเป็นห่วง
"ข้าคิดว่าไม่จำเป็นต้องเป็นห่วงท่านชายเย่ ท่านชายเย่ไม่ได้อ่อนแออย่างที่พวกเราคิด เขาสามารถควบคุมเหล่าปีศาจหนุ่มสาวแห่งจักรวาลว่างเปล่าถึงห้าแห่งในลมหายใจเดียว วิชาของเขาอาจทรงพลังกว่าพวกเราคนแก่พวกนี้ซะอีก
เจ้ายังไม่เห็นการต่อสู้ของท่านชายเย่ในสมรภูมิหรอกเหรอ?
หากไม่ใช่ท่านชายเย่มาถึงสมรภูมิแห่งนี้ ณ บัดนี้พวกเราคงยังต่อสู้อย่างยากลำบากกับทัพใหญ่ฝ่ายผู้พิทักษ์อยู่"
