เหล่าเทพเปิดฟ้าจำนวนมากใช้เวลาเพียงชั่วอันสั้นยวด ก็บีบอัดม้าตัวนั้นให้ติงตังอยู่ในม่านอวกาศเล็ก ๆ มันพุ่งซ้ายแทงขวาราวด้นไฟแต่ก็ไม่อาจฝ่าวงล้อมออกไปได้
ชายชราผอมสูงปากแหลมยาวคนหนึ่งลอยตัวขึ้นกลางอากาศ เคลื่อนเข้าประชิดม้าที่ถูกล้อมกรอบไว้แล้ว ใบหน้าเยือกเย็นแฝงรอยเยาะ
"ข้าแนะนำให้เจ้ายอมจำนนเสียตามระเบียบ ไม่ฉะนั้นจุดจบของเจ้ามีเพียงทางเดียว คือถูกตีจนแหลกลาญเป็นผุยผง"
ชายชราผอมสูงเอ่ยด้วยรอยเยาะเย้ยเย็นชา
"เผ่านกเก้าหัวงั้นรึ ดีนัก วันนี้ข้าจดจำเรื่องนี้ไว้แล้ว"
ม้าตัวนั้นแม้ตกอยู่ในวงล้อม แต่กลับไม่แสดงความตกใจออกมาชัดเจนนัก หากยังคงวิ่งหลบซ้ายขวา แสวงหาช่องทางหนีที่เป็นไปได้
แต่ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ มันก็รู้ดีว่าโอกาสฝ่าวงล้อมออกไปสำเร็จเล็กน้อยริบหรี่เพียงใด
"ไม่ทราบว่าตอนนี้พวกนั้นเป็นเช่นไรบ้างแล้ว?"
ม้าตัวนั้นนึกถึงเหล่าสหายขึ้นมาทันที ครั้งก่อนสัตว์ร้ายทั้ง 11 ตัวเคยรวมตัวกัน ร่วมเดินทางสำรวจล่าของวิเศษทั่วแดนห้วงดาวแห่งนี้
แต่ระหว่างการสำรวจ พวกมันเกิดปะทะกับกำลังของหลายมหาอำนาจ และจากนั้นก็กลายเป็นเป้าถูกไล่ล่า
ระหว่างการหลบหนี สัตว์ทั้ง 11 ตัวก็พลัดพรากจากกัน แยกย้ายหนีตายไปคนละทิศ
ม้าตัวนี้พึ่งความเร็วสูงลิ่ว หนีมาได้เป็นเวลายาวนาน แต่สุดท้ายก็ถูกตันอยู่ที่นี่
"ดูท่าเจ้ายังไม่ยอมตายสินะ"
ชายชราผอมสูงนั้นเอ่ยด้วยรอยเยาะ
ขณะพูด มือขวาของเขาก็ยืดออกไปทันที นิ้วทั้งสิบยืดยาวออก งอโค้งขึ้น แล้วฝ่ามือทั้งใบกลับกลายเป็นกรงเล็บนกอันแหลมคม ฟาดเข้าหาม้าตัวนั้น
อักขระวิเศษแปลกประหลาดนับไม่ถ้วนพันเกี่ยวอยู่บนกรงเล็บ ปิดผนึกอวกาศเบื้องหน้า
ม้าตัวนั้นรู้สึกได้ทันทีว่าอวกาศรอบกายตนถูกกดทับอย่างน่าสะพรึง ร่างหนักอึ้ง การเคลื่อนไหวเริ่มลำบากขึ้น
ชายชราผอมสูงคนนี้เป็นเทพเปิดฟ้าชั้นที่สอง พลังยิ่งใหญ่ แถมยังเป็นผู้อาวุโสแห่งเผ่านกเก้าหัว บำเพ็ญเพียรมรดกแกนหลักของเผ่ามามากมาย แม้เพียงฟาดกรงเล็บออกไปตามสบาย แต่ก็ได้ระดมความลับวิชาหลักของนกเก้าหัวมาใช้แล้ว พลังทำลายน่าสะพรึงยิ่ง
"มหาปรโลกของเราสนใจในศพและร่างวิญญาณของม้าตัวนี้ยิ่งนัก