“เขาเป็นใคร?”
วินาทีนั้น ทุกคนจ้องมองทิศทางที่เย่อวิ๋นเฟยหายตัวไปด้วยสายตาตื่นตะลึง
มีคนกล้าแย่งชิงผลเสวียนคงต่อหน้าผู้แข็งแกร่งขั้นหลอมเทพทั้งสิบสองนาย!
หากเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป ย่อมเขย่าทั่วแคว้นเป่ยหวงอย่างแน่นอน
รู้หรือไม่ว่า ในแคว้นเป่ยหวง ผู้แข็งแกร่งขั้นหลอมเทพคือยอดฝีมือระดับสูงสุด!
กล้าฉกชิงของของผู้แข็งแกร่งขั้นหลอมเทพ ก็ไม่ต่างจากเอาดินไปถมหัวไท่ซุ่ยเอี๋ย รนหาที่ตายแท้ ๆ!
“ที่แท้ก็เขานี่เองที่ช่วยข้า!
แต่เขาเป็นใครกัน?
เหตุใดถึงช่วยข้า?”
เวลานี้ เจียงเหยียนหรานมองไปยังจุดที่เย่อวิ๋นเฟยอันตรธานไป ความรู้สึกนึกคิดพลุ่งพล่านดั่งสายน้ำ
ครู่ก่อนหน้านี้ นางติดอยู่ในรอยแยกมิติ และเป็นสัตว์เทพคุยเพิงนั่นเองที่ช่วยนางไว้
ให้ถูกต้องแล้ว คือคนที่อยู่ภายในคุยเพิงนั้นต่างหากที่ช่วยนาง!
“เหตุใด ข้าถึงรู้สึกว่าร่างเงานั้นคุ้นเคยอย่างประหลาด?
เขาอาจเป็นเย่อวิ๋นเฟยหรือไม่?”
เจียงเหยียนหรานพลันนึกถึงเย่อวิ๋นเฟย
เพราะร่างเงานั้นหายเข้าไปในห้วงมิติต่อหน้าผู้คน และเย่อวิ๋นเฟยก็ถนัดวิชาร่างกายเช่นนี้เช่นกัน!
ความจริงแล้ว ไม่ใช่เพียงเจียงเหยียนหราน หลายคนที่รู้จักเย่อวิ๋นเฟยก็เริ่มคลางแคลงใจ!
เพราะทุกคนรู้ว่าเย่อวิ๋นเฟยชำนาญวิชาลี้ลับชนิดหนึ่งที่สามารถอำพรางกายได้
“คนที่ชิงผลเสวียนคงไปเมื่อครู่ อาจเป็นซูเย่!”
ทันใดนั้น มีคนตะโกนขึ้นมา
ผู้นั้นคือมูหยงฟู่ ศิษย์ระดับหัวกะทิแห่งสถาบันเทียนเต้า
ก่อนหน้านี้ มูหยงฟู่ได้เห็นเย่อวิ๋นเฟยใช้วิชาลี้ลับหายเข้าไปในมิติมาหลายครั้ง
ดังนั้น เมื่อครู่ที่เขาเห็นร่างนั้นเด็ดผลเสวียนคงแล้วอันตรธานเข้าไปในมิติ เขาจึงนึกถึงเย่อวิ๋นเฟยทันที
พอคิดถึงเย่อวิ๋นเฟย เขาก็โพล่งออกมาทันที