มองไปเพียงเท่านั้น บนต้นไม้วิเศษต้นนั้น ท่ามกลางกิ่งก้านใบไม้อันหนาแน่น มีผลไม้สีดำขุ่นดั่งน้ำนมห้อยอยู่หลายลูก รูปทรงคล้ายแอปเปิล ราวกับงานฝีมือที่แกะสลักจากหยกดำเนื้อเยี่ยม
ทั้งหมดมีเก้าลูก
"เป็นผลเสวียนคงเก้าลูกจริงด้วย เสวียนคงเก้าขั้น หนึ่งลูกแทนหนึ่งขั้น ผลทั้งเก้านี้ต้องกินพร้อมกันจึงจะได้ผลสูงสุด หากข้ากินผลเสวียนคงทั้งเก้าลูกนี้ลงไปได้ พลังมิติของข้าจะต้องพัฒนาก้าวกระโดดอย่างแน่นอน"
เย่อวิ๋นเฟยจ้องมองผลเสวียนคงทั้งเก้าลูก แววตาเริ่มเร่าร้อนขึ้นมาเล็กน้อย
มิใช่เพียงเย่อวิ๋นเฟยเท่านั้น ทุกคนต่างจ้องมองผลเสวียนคงทั้งเก้าลูกด้วยสายตาโลภโมโทสัน
นี่คือผลเสวียนคงเชียวนะ!
หากกินเข้าไปแล้ว ก็มีโอกาสกำเนิดพรสวรรค์ด้านมิติ นับแต่นั้นไปก็สามารถฝึกพลังมิติได้!
พลังมิติเป็นพลังงานที่พิสดารเฉพาะทางอย่างยิ่ง เริ่มต้นฝึกก็ยากแล้ว จะฝึกจนเชี่ยวชาญยิ่งยากขึ้นไปอีก
ณ หมู่ดาวเสวียนหวง มีผู้ฝึกยุทธ์นับล้านล้าน ทว่าผู้ที่เข้าใจพลังมิติมีไม่ถึงพันคน
และในจำนวนนั้น ผู้ที่กล้าอวดว่าตนเชี่ยวชาญพลังมิติอย่างแท้จริง เกรงว่าคงไม่มีสักคน
อย่างมากก็แค่ฝึกฝนวิชาลับที่ใช้พลังมิติได้เพียงผิวเผิน หรือไม่ก็รู้จักวางค่ายกลบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับพลังมิติ
ผู้ที่สามารถท่องไปในมิติได้อย่างอิสระดั่งเย่อวิ๋นเฟย เกรงว่าคงไม่มีผู้ใดทำได้
เย่อวิ๋นเฟยอาศัยความทรงจำแห่งจักรพรรดิสวรรค์ก่อนการเกิดใหม่ จึงบรรลุผลสำเร็จอันน่าตกตะลึงในการฝึกพลังมิติ