ขณะที่เย่อวิ๋นเฟยลงมือ หวงซางได้ปล่อยพลังปราณอันเป็นเอกลักษณ์ของตนออกมาบดบังอากาศธาตุโดยรอบอย่างแน่นหนา แม้แต่เทพฮุ่นตุ้นขั้นสมบูรณ์ก็ยังไม่อาจรับรู้การมีอยู่ของหวงซางได้
หวงซางเชื่อว่าท่านผู้เป็นราชวงศ์แห่งเผ่าวิญญาณนั้นคงไม่อาจรับรู้ปราณของตนได้เช่นกัน ในฐานะผู้ที่สถิตในระดับวิญญาณข้ามขีดแห่งการตาย เช่นนี้เขาย่อมมั่นใจในตนเองได้
"เจ้าเป็นราชวงศ์ท่านไหนกัน มาจากตระกูลอื่นหรือ?"
ในขณะนั้นภายในทะเลวิญญาณของเย่อวิ๋นเฟย เหล่าชนเผ่าวิญญาณถูกเส้นวิญญาณหุ่นเชิดโปร่งใสจำนวนมากพันรัดติดต่อกัน ด้วยความตกใจกลัว พวกมันจึงคิดว่าคงเป็นราชวงศ์ท่านหนึ่งของเผ่าอื่นที่กำลังลงมือจัดการกับพวกมัน
เพราะห้างตระกูลใหญ่แห่งเผ่าวิญญาณทั้งห้านั้นมิได้สามัคคีเป็นหนึ่งเดียว หากแต่มีความแข่งขันกันอยู่
การที่ราชวงศ์ของตระกูลหนึ่งกวาดเหล่าชนวิญญาณของอีกตระกูลหนึ่งไปเป็นทาสนั้น เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นบ่อยครั้ง ไม่ใช่สิ่งแปลกใด
"บาปแท้ พวกเราถูกราชวงศ์ของอีกเผ่าหนึ่งจ้องมองอยู่!
มันต้องการจะทำพวกเราให้กลายเป็นทาส หนีไปเร็ว!"
มีชนวิญญาณบางส่วนดิ้นรนสู้ชีวิตอย่างสุดชีวิต หวังจะหลุดพ้นออกจากที่นี่ แต่เฉพาะหน้าเย่อวิ๋นเฟยแล้ว พวกมันไม่มีวิธีหนีไปไหนได้เลย
"ดูเหมือนพวกเราจะหนีไม่พ้นแล้ว คงต้องยอมเป็นทาสของราชวงศ์ท่านนี้เสียแล้ว!"
"ช่างมันเถอะ สิ่งมีชีวิตอ่อนแออย่างพวกเรา ชะตาก็มีแต่เป็นทาสของผู้อื่น ไม่มีทางเลือกอื่น"
ไม่ช้าก็มีชนวิญญาณบางส่วนตระหนักว่าหนีไปไหนไม่ได้ จึงเลิกดิ้นรนเสีย แล้วปลอบประโลมใจตนเองว่าดังนั้น
"ชะตากรรมของพวกเราถูกกำหนดไว้แล้ว ที่จริงเมื่อก่อนข้าในตระกูลของตนเองก็เทียบเท่ากับการเป็นทาส เป็นทาสของเหล่าราชวงศ์ท่านเหล่านั้น รับใช้ตามคำสั่ง