"นี่คือเม็ดแก่นแท้ที่หลอมจากโลหิตแก่นแท้ซึ่งแม่ลูกทั้งสองมอบให้ในวันนี้"
พ่อมดเฒ่าหยิบขวดหยกใบหนึ่งออกมา ภายในบรรจุยาลูกกลอนสีเลือดเม็ดหนึ่ง
"แต่ทว่า องค์รัชทายาทรองแห่งเผ่ามังกรน้ำน่าจะมารับตัวเสี่ยวเฟยในไม่ช้า ตอนนั้นเราจะสูญเสียเสี่ยวเฟยซึ่งเป็นแหล่งเลือดต้นกำเนิดไป และเหมียวจื่อฉงก็คงจะไม่ถวายโลหิตแก่นแท้ของนางอีกต่อไป"
ราชาองค์ใหญ่ยื่นพระหัตถ์รับยาลูกกลอนมา ตรึกตรองครู่หนึ่ง แล้วก็ขมวดพระขนงกล่าวขึ้น
"ราชาองค์ใหญ่โปรดวางพระทัย หลังจากความเพียรพยายามหลายปีนี้ เส้นเลือดเทพจูเชวี่ยในตัวแม่ลูกทั้งสองอย่างน้อยก็ถูกย้ายมาอยู่ในร่างของพระองค์เกินครึ่งแล้ว ณ บัดนี้ นอกเหนือจากแม่ลูกทั้งสองแล้ว ความบริสุทธิ์ของเส้นเลือดเทพจูเชวี่ยในร่างของราชาองค์ใหญ่ก็นับว่าสูงที่สุดในเผ่าของเราแล้ว
แม้จะไม่ต้องดึงเลือดต้นตำรับจากแม่ลูกทั้งสองอีก ก็ไม่เป็นไร
แต่ทว่า เพื่อความปลอดภัย ต่อไปช่วงนี้ข้าจะเพิ่มการดึงเลือดต้นตำรับในร่างของแม่ลูกทั้งสองเป็นสองเท่า"
พ่อมดเฒ่ากล่าวขึ้น
"มีวิธีบีบสายเลือดเทพจูเชวี่ยในร่างของพวกนางออกมาอย่างแรง แล้วให้ข้ากลืนกินโดยตรงหรือไม่ เช่นนั้นก็ไม่จำเป็นต้องลำบากดึงโลหิตแก่นแท้ของพวกนางทุกวันอีก"
ราชาองค์ใหญ่ตรึกตรอง แล้วเอ่ยถาม
"ราชาองค์ใหญ่ พระองค์เสวยและหลอมลูกกลอนต้นกำเนิดที่หลอมจากโลหิตแก่นแท้ของแม่ลูกทั้งสองทุกวัน ค่อย ๆ หล่อเลี้ยงเส้นชีพจรวิหคชูเก๋อของพระองค์ ผลจึงดีที่สุด
หากพระองค์กลืนกินสายเลือดจูเชวี่ยของพวกนางโดยตรง กลับจะถูกต่อต้านได้ง่าย เพราะสายเลือดเทพจูเชวี่ยของพวกนางสูงส่งกว่าของพระองค์โดยธรรมชาติ