เหมียวจื่อฉงนึกย้อนไปว่า เสี่ยวเฟยเกิดมาไม่ทันไรก็ต้องอยู่ร่วมกับตนในคุกใต้ดินของเผ่าเหมียวแห่งแดนชางหวง ต่อมาลูกชายของตนก็ช่วยพาทั้งคู่ออกมาจากที่นั่นได้อย่างยากเย็น ครอบครัวได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันอย่างมีความสุขอยู่พักหนึ่ง แต่พอหวนกลับมาสู่แดนจูเชวี่ย ก็ต้องมาเจอเรื่องเลวร้ายแบบนี้อีก
จะว่าไปแล้ว ชีวิตของเสี่ยวเฟยจนถึงตอนนี้ ช่วงเวลาส่วนใหญ่ล้วนตกอยู่ท่ามกลางความทุกข์ยาก
สิ่งนี้ทำให้เหมียวจื่อฉงรู้สึกผิดต่อลูกสาวเป็นอย่างมาก รู้สึกว่าตนเองไร้ความสามารถที่จะปกป้องลูกสาวเอาไว้ได้
"เหมียวจื่อฉง ถึงเวลาเสียเลือดของวันนี้แล้ว!"
ขณะนั้นเอง ชายชราผู้หนึ่งสวมฉลองพระองค์สีแดงเพลิงเดินเข้ามา ใบหน้าเย็นชาไร้ความปราณี เอ่ยปากกล่าว
ชายชราผู้นี้ก็คือจอมเวทเฒ่าแห่งแดนจูเชวี่ย!
"ท่านจอมเวทเฒ่า เสี่ยวเฟยต้องอยู่อย่างนี้ไปอีกนานแค่ไหนกว่าจะฟื้นขึ้นมา?
ข้าขอร้องท่านเถิด ให้ลูกสาวข้าตื่นขึ้นมาเร็วๆ เกิดเถิด ท่านต้องการสิ่งใดข้าก็ยอมทำตามทั้งสิ้น
พวกเราสองแม่ลูกพร้อมจะออกจากแดนจูเชวี่ยทันที จะไม่มีวันหวนกลับมาอีก จะไม่เข้ายุ่งเกี่ยวกับกิจการใดๆ ของตระกูลเหมียวอีก
ขอเพียงเสี่ยวเฟยปลอดภัยก็พอแล้ว!"
เหมียวจื่อฉงพอเห็นจอมเวทเฒ่า ก็รีบลุกขึ้นเอ่ยด้วยน้ำเสียงวิงวอน
"คุณหนูเหมียว ถ้อยคำนี้ของเจ้ามันหมายความว่าอย่างไรกัน
หรือว่าเจ้าจะคิดว่าเรื่องที่เสี่ยวเฟยต้องมาเจอแบบนี้ มันเกี่ยวข้องกับข้ากระนั้นหรือ?
เจ้ากำลังกล่าวหาข้าโดยไม่มีหลักฐาน!
หากเจ้ายังพูดจาแบบนี้อีก ข้าก็คงไม่ยุ่งด้วยแล้วล่ะ เจ้าไปหาคนอื่นมารักษาเสี่ยวเฟยเอาเองเถิด!
ข้าขอเตือนเจ้าไว้ ยาพิษของเสี่ยวเฟย ในโลกนี้มีเพียงข้าผู้เดียวเท่านั้นที่แก้ได้"