"ท่ามกลางมิติเวลาอันสับสนวุ่นวายนี้ เต็มไปด้วยพลังงานเวลาและพลังงานมิติจำนวนมหาศาล จะปล่อยให้สูญเปล่าไปก็เสียดาย"
เย่อวิ๋นเฟยสัมผัสถึงสภาพแวดล้อมมิติเวลาที่สับสนวุ่นวายรอบกาย แล้วคิดในใจ
โดยทั่วไปแล้ว หากมิติเวลาพังทลาย พลังงานมิติและพลังงานเวลาที่ซ่อนอยู่ภายในก็จะปลดปล่อยออกมา ดังนั้นในสภาพแวดล้อมเช่นนี้จึงมีพลังงานมิติและพลังงานเวลามากมายให้ดูดกลืน
ยอดฝีมือมากมายชอบแสวงหาสภาพแวดล้อมมิติเวลาที่สับสนวุ่นวายเช่นนี้ เพื่อเข้าไปบำเพ็ญเพียร
วูช...
เย่อวิ๋นเฟยขยับความคิด คุนเผิงพลันแผ่พลังดูดกลืนอันมหาศาล เริ่มดูดกลืนพลังงานมิติที่อยู่ท่ามกลางมิติเวลาอันสับสนวุ่นวายโดยรอบ
ด้วยเหตุนี้ เย่อวิ๋นเฟยจึงอาศัยคุนเผิงดูดกลืนพลังงานมิติโดยรอบไปพลาง สัมผัสทิศทางไปพลาง ก้าวหน้าต่อไปเรื่อย ๆ
ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าใด
"ทุกท่าน ข้าพบจุดเชื่อมมิติที่เทียนไวเทียนใช้เชื่อมต่อกับทวีปหงเหมิงแล้ว นั่นก็คือตำแหน่งทางเข้าออกเดิมของเทียนไวเทียนนั่นเอง"
"เราออกไปได้แล้ว"
จู่ ๆ เย่อวิ๋นเฟยก็เผยรอยยิ้ม แล้วเอ่ยกับทุกคน
ทุกคนได้ยินแล้ว ต่างก็รู้สึกมีชีวิตชีวาขึ้นมา
"ซูเฟย ในสภาพแวดล้อมมิติเวลาที่สับสนวุ่นวายเช่นนี้ เจ้าหาเส้นทางและทิศทางเดิมของอุโมงค์มิติเวลาแห่งนี้ได้อย่างแม่นยำได้อย่างไร?"
ท่านเจ้ายังคงตกตะลึง อดถามออกมาไม่ได้
"แม้อุโมงค์มิติเวลาเส้นนี้จะพังทลายไปแล้ว แต่โครงสร้างเดิมของมันก็ยังคงหลงเหลือร่องรอยหลงเหลืออยู่บ้าง ข้าอาศัยร่องรอยที่หลงเหลือจากอุโมงค์มิติเวลาเส้นเดิมนี่แหละ คำนวณหาตำแหน่งและทิศทางเดิมของมัน"
เย่อวิ๋นเฟยกล่าว
"ข้ากลับคิดไม่ออกเสียแล้ว"
"ดูท่าตอนนี้จะเป็นยุคของคนหนุ่มสาวแล้ว จะไม่ยอมแก่ก็ไม่ได้จริง ๆ"
ท่านเจ้านิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเอ่ยด้วยความหดหู่ใจ
ทว่าที่ใดเล่าที่เขาจะรู้ว่า ชายหนุ่มที่ทำให้เขาทึ่งคนนี้ แท้จริงแล้วเคยเป็นปฐมจักรพรรดิสวรรค์องค์หนึ่ง ระดับสูงส่งยิ่งกว่าเขานัก!