มนุษย์น้ำแข็งได้ฝึกฝนอยู่ในหอเงามายาเป็นเวลานานมากแล้ว ยังไม่ออกมาเลย
เพราะว่าเมื่อช่วงที่ผ่านมาในแดนชางหวง เย่อวิ๋นเฟยได้ปรุงยาเม็ดจำนวนมากให้เขากิน หวังจะให้เขากระตุ้นสายเลือดให้ก้าวหน้า
แต่มนุษย์น้ำแข็งฝึกฝนจนถึงตอนนี้ ยังไม่ประสบความสำเร็จในการทะลวงขีดขั้นสายเลือดเลย
“หัวหน้า โอกาสอะไรงั้นหรือ?”
ภายในหอเงามายา มนุษย์น้ำแข็งนอนอยู่ในโลงน้ำแข็งใสตลอดมา หลับตาฝึกสมาธิอยู่ ทันใดนั้นก็ลืมตาขึ้นมาถาม
“เพชรน้ำแข็งคางคก” เย่อวิ๋นเฟยตอบ
“เพชรน้ำแข็งคางคก? สมบัติล้ำค่ามากงั้นหรือ?” มนุษย์น้ำแข็งถาม
“แน่นอนว่าล้ำค่ามาก เพชรน้ำแข็งคางคกเม็ดนี้คือแก่นในที่เหลืออยู่หลังจากคางคกน้ำแข็งสามตาจากยุคโบราณล้มตายลง มันสะสมพลังงานน้ำแข็งและกฎแห่งน้ำแข็งที่คางคกน้ำแข็งสามตาได้บำเพ็ญอย่างหนักตลอดชีวิตไว้
หากเจ้าได้มันมา ข้ารับรองว่าเจ้าจะสามารถทะลวงขีดขั้นสายเลือดได้สองครั้งติดต่อกันในเวลาอันสั้น ถึงตอนนั้นพลังของเจ้าจะเพิ่มขึ้นอย่างมากแน่นอน” เย่อวิ๋นเฟยตอบ
“สองครั้งติดต่อกันในเวลาอันสั้น หัวหน้า เจ้าไม่ได้หลอกข้าใช่ไหม ช่วงเวลาที่ข้าฝึกฝนอยู่นานขนาดนี้ ยังทะลวงขีดขั้นสายเลือดไม่ได้สักครั้งเลย” มนุษย์น้ำแข็งตอบ
“วางใจเถอะ ข้าจะไม่หลอกเจ้า ถึงตอนนั้นก็จะรู้เอง” เย่อวิ๋นเฟยหัวเราะ
“บางที ข้างในอาจมีโอกาสของข้าด้วยก็ได้” เย่อวิ๋นเฟยพึมพำกับตัวเอง
หนึ่งวันต่อมา
“เรามาถึงแล้ว”
ภายในเรือเหาะ ผู้อาวุโสสามลุกขึ้นยืนทันใด แล้วพาทุกคนออกจากเรือเหาะ
เห็นเพียงด้านหน้าเป็นเขตเทือกเขาลูกหนึ่ง