"บัดซบ!
รีบออกไปเร็ว!"
ซือพี่เซียงตื่นตระหนกเป็นอย่างมาก รีบตะโกนกู่ร้อง พร้อมนำหน้าวิ่งออกจากยานเหาะ
สมาชิกวังวัฏสงสารคนอื่น ๆ ต่างก็พากันแตกตื่นวิ่งหนีออกจากยานเหาะอย่างอลหม่าน
อ้า ๆ ๆ...
มีสิ่งมีชีวิตบางตนที่ความเร็วกายาเชื่องช้ากว่าถูกเปลวเพลิงอันน่าสะพรึงกลัวกลืนกิน ร่างกลิ้งเกลือกดิ้นรนพร้อมเสียงกรีดร้องอย่างทรมาน
ซือพี่เซียงที่นำหน้าวิ่งออกจากยานเหาะ ได้ยินเสียงประหลาดดังมาจากในยาน ก็รีบเปลี่ยนพลังเป็นฝ่ามือยักษ์ ยื่นเข้าไปในยาน รวบสมาชิกวังวัฏสงสารทั้งหมดที่ยังอยู่ในยานออกมาได้
ทว่า สมาชิกวังวัฏสงสารกว่าสิบกว่าคนถูกเผาไหม้เป็นถ่านดำ วิญญาณดับสูญ ไร้ซึ่งลมหายใจ
"เจ้าหนู! เจ้ากล้าฆ่าสมาชิกวังวัฏสงสารของเรา!
นี่คือความผิดมหันต์!
สมควรตายนับหมื่นครั้ง!"
ซือพี่เซียงมองศพของสมาชิกวังวัฏสงสารที่ไหม้เกรียมดำเป็นถ่านเหล่านั้น โกรธถึงขีดสุด ตะโกนกู่ร้อง
ต้องรู้ว่า พวกเขามาจากโลกที่สูงส่งยิ่งกว่า มาถึงทวีปเซียนบิน เปี่ยมล้นด้วยความรู้สึกเหนือกว่า มองสิ่งมีชีวิตบนทวีปนี้ด้วยความดูแคลนจากก้นบึ้งของหัวใจ รู้สึกเหมือนชนชั้นสูงเดินทางเยือน ถิ่นกันดารได้พบชาวบ้านบ้านนอก!
แต่บัดนี้ กลับมีสมาชิกวังวัฏสงสารกว่าสิบคนตายอยู่ที่นี่ ช่างเป็นความจริงที่ยอมรับไม่ได้ยิ่งนัก
"บัดซบ!
วังวัฏสงสารของเรากลับมีสมาชิกล้มตายในโลกห่วยแตกนี้!
เจ้าหนู! เจ้าฆ่าสมาชิกวังวัฏสงสารของเรา เจ้าก่อเรื่องใหญ่แล้ว!"
สมาชิกวังวัฏสงสารคนอื่น ๆ ต่างก็โกรธแค้นตกใจ พากันตะโกนกู่ร้อง