ในชั่วขณะถัดมา เย่อวิ๋นเฟยพบว่าตัวเองกำลังพุ่งทะยานไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วภายในช่องทางส่งผ่านเส้นหนึ่ง
หินมิติภายในแผ่นหยกกำลังถูกเผาผลาญไปในอัตราความเร็วที่น่าตกใจ
ราวกับเวลาผ่านไปราวห้าหกช่วงลมหายใจ
เย่อวิ๋นเฟยรู้สึกได้ว่าร่างกายของตนหยุดนิ่ง การลำเลียงสิ้นสุดลงแล้ว!
เย่อวิ๋นเฟยยืนตัวตรง สายตามองไปข้างหน้า พบว่าตนเองกำลังยืนอยู่เหนือผืนแผ่นดินใหญ่แห่งหนึ่ง ท่ามกลางนภากาศอันกว้างใหญ่
ผืนแผ่นดินใหญ่เบื้องล่างนี้ก็คือผืนแผ่นดินเซียนเหินนั่นเอง!
“พลังการลำเลียงเช่นนี้ช่างน่าอัศจรรย์ยิ่งนัก!”
เย่อวิ๋นเฟยตื่นเต้นเป็นอย่างมาก
“นี่เป็นระดับวิธีการของจักรพรรดิสวรรค์แล้ว!
ไม่!
ความเร็วในการลำเลียงเช่นนี้เหนือกว่าจักรพรรดิสวรรค์ส่วนใหญ่เสียอีก!”
สหายฮุ่นเอ่ยชื่นชมด้วยความทึ่ง
“ถูกต้อง!
นี่คือของวิเศษสุดมหัศจรรย์ชิ้นหนึ่ง!
จากนี้ไป ตราบใดที่ข้ามีหินมิติเพียงพอ ภายในขอบเขตสามพันโลกใหญ่เล็ก ข้าอยากจะไปโลกใดก็จะกลายเป็นเรื่องง่ายดายและรวดเร็วอย่างยิ่ง!”
เย่อวิ๋นเฟยกำแผ่นหยกสำหรับลำเลียงไว้ในมือ ฉีกยิ้มกว้างจนแทบปริปาก
“ผู้มีอาวุโสท่านนั้นในสุสานกระบี่ ดีต่อข้าจริง ๆ!”
เย่อวิ๋นเฟยนึกถึงบุรุษชุดเขียวคนนั้น ความกตัญญูเอ่อล้นในใจ
“ในอนาคต หากมีโอกาส ต้องไปคารวะผู้มีอาวุโสท่านนั้นอีกครั้งให้ได้!”
เย่อวิ๋นเฟยคิดในใจ
ผลึกกระบี่จำนวนมหาศาล ของวิเศษระดับเซียน ทองแท้เด๋อเต้า หินโม่เล็กที่ใช้บำเพ็ญกายวิญญาณและพลังวิญญาณโดยเฉพาะ อีกทั้งป้ายเคลื่อนย้ายมิติ
สมบัติเหล่านี้ ล้วนเป็นของวิเศษที่ประเมินค่ามิได้!
สิ่งของที่บุรุษชุดเขียวผู้นั้นมอบให้แก่เย่อวิ๋นเฟย ล้วนล้ำค่ายิ่งนัก!
“เอาล่ะ
ต่อไปนี้ จงเร่งเวลาบำเพ็ญวิถีกระบี่!
ยกระดับความสามารถทางวิถีกระบี่ขึ้นไปให้ได้!”