"เจ้าหมอนั่นคงเพราะมีต้นไม้นั้นคุ้มครอง ถึงได้ไม่กลัวเจตจำนงกระบี่ที่นี่กระมัง?"
มีผู้หนึ่งคาดเดาขึ้น
"เป็นไปได้!
ไม่ว่าจะอย่างไร ต้นไม้นั้นก็มีพลังปราณไม่ธรรมดา ต้องล้ำค่าเป็นแน่ คาดว่าน่าจะใช้หลอมกายหรือหลอมอาวุธได้ ไหน ๆ ก็เจอแล้ว จะพลาดไปได้อย่างไร!
พวกเราตามไป ชิงต้นไม้นั้นมาให้ได้!"
สิ่งมีชีวิตกลุ่มหนึ่งจ้องไปที่เย่อวิ๋นเฟย แล้วไล่ตามไปติด ๆ
เหนือหัวสิ่งมีชีวิตกลุ่มนี้ มีร่มสีเงินเล่มหนึ่งหมุนวนไม่หยุด แผ่แสงศักดิ์สิทธิ์เจิดจ้าออกมานับไม่ถ้วน สายแสงสาดส่องลงมาจากเบื้องสูง ประดุจสายน้ำตกสีเงินเป็นทิวแถว คุ้มครองเหล่าสิ่งมีชีวิตเบื้องล่างไว้
"พวกนี้รนหาที่ตาย!"
สัมผัสการรับรู้ของผู้อาวุโสฮุ่นช่างทรงพลังเพียงใดกัน รับรู้ถ้อยคำของสิ่งมีชีวิตกลุ่มนี้ได้อย่างชัดแจ้ง ถึงกับโกรธจัดขึ้นมา
แม้ร่างต้นของผู้อาวุโสฮุ่นจะเป็นต้นไม้ แต่เมื่อก่อนตอนติดตามจักรพรรดิกู่หวัง จักรพรรดิกู่หวังปฏิบัติต่อเขาดั่งมิตรสหาย มาบัดนี้ติดตามเย่อวิ๋นเฟย เย่อวิ๋นเฟยก็เคารพเขาด้วยคารวะธรรมเนียมผู้อาวุโส นับว่าฐานะสูงส่งตลอดมา
บัดนี้สิ่งมีชีวิตพวกนี้คิดจะชิงตัวเขาไปหลอมกายหรือหลอมอาวุธ มิให้เขาโกรธได้อย่างไร
"ผู้อาวุโสฮุ่นวางใจได้ หากพวกมันกล้าลงมือ ข้าจะจัดการแทนท่านเอง"
เย่อวิ๋นเฟยเอ่ยขึ้น
"พวกนี้มาจากโลกหลัก หากเจ้าคิดจะลงมือสังหารพวกมัน ควรทำอย่างลับ ๆ ให้มิดชิดที่สุด
ได้ยินว่าพลังของโลกหลักน่าสะพรึงกลัวยิ่ง ยอดฝีมือระดับเทียนจู่เข้าไปในโลกหลักแล้ว ยังไม่ถือเป็นอะไรเลย