เย่อวิ๋นเฟยรีบเดินไปข้างกายของเหมียวจื่อฉง สัมผัสลมหายใจของนาง
"แม่ ท่ามกลางกายของท่าน พลังเลือดได้ฟื้นฟูกลับมาเป็นส่วนใหญ่แล้ว ส่วนที่เหลือ ต่อไปพักฟื้นสักหน่อย ก็จะหายสนิทได้แล้ว!"
"โดยรวมแล้ว ไม่มีอะไรน่ากังวลอีกแล้ว!"
เย่อวิ๋นเฟยกล่าวด้วยความดีใจ
"เด็กหนุ่ม ไม่อาจไม่ยอมรับว่า วิชาแปรธาตุของเจ้านั้นยอดเยี่ยมจริงๆ
ก่อนหน้านี้มารดาของเจ้าสูญเสียพลังเลือดไปอย่างหนัก ใครจะคิดว่า ในเวลาสั้นเพียงนี้ เจ้าจะสามารถช่วยนางฟื้นฟูกลับมาได้เป็นส่วนใหญ่!"
"วิชาแปรธาตุระดับนี้ คงใกล้เคียงกับจักรพรรดิกู่หวงแล้ว"
ผู้อาวุโสฮุ่นอดชมเชยไม่ได้
"เฟยเอ๋อร์ เสี่ยวเฟยเป็นอย่างไรบ้าง"
เหมียวจื่อฉงเอ่ยถาม
"แม่ ท่านวางใจได้ พิษในกายของเสี่ยวเฟยอ่อนแอลงเรื่อยๆ แล้ว อีกไม่นาน นางก็จะฟื้นขึ้นมา"
เย่อวิ๋นเฟยตอบ
"ดีมาก!"
เหมียวจื่อฉงตื่นเต้นยิ่งนัก
หลายปีมานี้ นางแทบทุกวันต้องกังวลเกี่ยวกับพิษในกายเสี่ยวเฟย ใครจะคิดว่าพอลูกชายมาถึง ก็สามารถแก้พิษได้เสียแล้ว
"นี่คือฟ้าสงสารข้า ดลใจให้ข้ามีลูกชายที่เก่งกาจเช่นนี้"
เหมียวจื่อฉงมองดูลูกชาย รู้สึกภาคภูมิใจเล็กน้อย
ลูกชายมีความสามารถ อย่างมารดาอย่างนาง ย่อมดีใจเป็นธรรมดา
"ท่านเย่ มีคนจะเข้ามาในห้องนี้แล้ว!"
ขณะนั้นเอง เย่อวิ๋นเฟยได้รับเสียงสื่อจิตจากซือถูคงเอ๋อร์
"เช่นนั้น เจ้าจัดการดูแลหน่อย ดูว่าเป็นเรื่องอะไร"
เย่อวิ๋นเฟยกล่าว
เวลานี้ ซือถูคงเอ๋อร์ยังคงแปลงกายเป็นรูปร่างของเหมียวจื่อฉง คอยเฝ้าอยู่ในห้อง
ไม่นาน หญิงชราสองสามคนเดินเข้ามา ในมือต่างถือกล่องสีแดงใบหนึ่ง ด้านบนยังติดตัวอักษร "ซี่" (มงคล) เอาไว้