ขณะนี้คนทุกคนต่างแสดงสีหน้าโลภมากออกมา เพราะทุกคนรู้ดีว่าหากมหาทวีปนี้เป็นสถานที่ที่เทพมารสายลมแห่งยุคโบราณเคยบำเพ็ญวิชาจริง ก็มีโอกาสจริง ๆ ที่จะมีสมบัติและมรดกที่เทพมารสายลมทิ้งไว้
"ดังนั้นเราจึงตัดสินใจจะสำรวจมหาทวีปนี้ต่อไป ดูซิจะมีผลได้อะไร"
เตาฉางคงเปิดปากกล่าวอีก
"ท่านผู้อาวุโสเตา พวกเราจะตามท่านไปสำรวจมหาทวีปนี้ต่อด้วยกัน"
ผู้บำเพ็ญดาบคนอื่น ๆ ต่างเปิดปากกล่าวพร้อมกัน
เจ้าภพระดับเจ็ดที่สามคนฝ่ายผู้พิทักษ์แลกสายตากันมอง ใช้เสียงสื่อจิตสื่อสารกันอย่างรวดเร็ว
"มหาทวีปนี้อันตรายมาก แต่มีเตาฉางคงและเหล่าผู้บำเพ็ญดาบอยู่ ก็น่าจะไม่ต้องกลัว
เอาเถอะ พวกเราก็พำนักไว้สำรวจที่นี่ต่อก็แล้วกัน"
เจ้าภพระดับเจ็ดหนึ่งคนฝ่ายผู้พิทักษ์กล่าว แล้วอีกสองคนต่างก็เห็นด้วย
จากนั้นเจ้าภพระดับเจ็ดทั้งสามคนฝ่ายผู้พิทักษ์จึงเปิดปากพร้อมกัน ขอร่วมกับเหล่าผู้บำเพ็ญดาบสำรวจบนมหาทวีปนี้ต่อไป
ส่วนขณะนั้นเย่อวิ๋นเฟยได้เดินจากตำแหน่งเดิมออกมาไกลขึ้นทุกที ผืนแผ่นดินเบื้องหน้ายังคงแล้งเย็นรกร้างเงียบงันราวดินแดนมรณะ
"ดูสิ เบื้องหน้ามีซากสถาปัตยกรรมหลงเหลืออยู่"
ผู้อาวุโสฮุ่นเอ่ยกับเย่อวิ๋นเฟยขึ้นทันที
จริงตามนั้น บนผืนแผ่นดินเบื้องหน้า ท่ามกลางฝุ่นธุลีม้วนไหล มีกระเบื้องโบราณและกำแพงพังทลายเกลื่อนกล่น พร้อมรากฐานของอาคารบางส่วน
แม้สิ่งเหล่านี้จะดูโบราณคร่ำครึม ถูกกาลเวลากัดกร่อนจนเต่งตึงไม่มีสภาพ แต่ยังพอมองออกได้ว่าที่แห่งนี้เคยมีสถาปัตยกรรมขนาดมหึมาที่รุ่งโรจน์วิจิตรอยู่มาก่อน
"ท่านเจ้าดูทางโน้น มีจารึกหักหนึ่งแผ่น"
หูเมี่ยวชี้ไปยังจุดหนึ่งท่ามกลางเขตสถาปัตยกรรมพังพินาศ แล้วกล่าวกับเย่อวิ๋นเฟย
สายตาของเย่อวิ๋นเฟยมองไปตามนั้น ก็เห็นจารึกหักวางอยู่บนพื้นตรงนั้นจริง
จารึกหักแผ่นนี้ส่วนครึ่งล่างฝังอยู่ในฝุ่นธุลี ส่วนบนพังพินาศไม่มีสภาพ สูงราวสองสามสิบเมตร แม้เป็นเพียงจารึกหัก แต่ดูเผื่อเข้าก็นับว่าค่อนข้างสูง
"ด้านบนมีตัวอักษรโบราณอยู่บ้าง"
มังกรหวี่ทองกล่าว
บนจารึกหักแผ่นนั้นจริง ๆ มีตัวอักษรเลือนลางจำนวนมาก แผ่กลิ่นอายของความเปลี่ยนแปลงและความเก่าแก่ของกาลเวลาออกมา