จตุรทิศหอการค้ามีลานกว้างใหญ่ ในลานมีหินรูปร่างประหลาดเรียงรายอย่างเป็นระเบียบ
ในลานมีผู้คนเดินไปมาอย่างคับคั่ง หนุ่มสาวจำนวนมากกำลังล้อมดูหินพวกนั้น
"ทุกท่าน หินชุดนี้เป็นของทางจตุรทิศหอการค้าที่ใช้เงินก้อนโต ขุดจากเหมืองโบราณเป่ยหานแล้วขนส่งกลับมา
ทุกท่านทราบดีว่า เหมืองโบราณเป่ยหานนั้นลึกลับมาก ว่ากันว่าในอดีตอาจเป็นสมรภูมิอันกว้างใหญ่ไพศาล ไม่เพียงแต่อุดมไปด้วยเส้นแร่คริสตัลจำนวนมาก หินที่ขุดจากที่นั่นยังมีโอกาสสูงที่จะได้ของดี
ทางจตุรทิศหอการค้าขอรับประกันกับทุกท่านว่า หินชุดนี้ทั้งหมดขุดมาจากเส้นแร่คริสตัลในเหมืองโบราณเป่ยหาน
ผู้ใดถูกใจ ก็สามารถเสี่ยงโชคกับหินได้อย่างสบายใจ!"
ที่มุมลาน ชายชราคนหนึ่งนั่งขัดสมาธิ กล่าวเสียงดัง
"หากเป็นหินจากเหมืองโบราณเป่ยหานจริง ๆ ก็น่าดูสักหน่อย จีเยว่ พวกเราดูกันตามสบายเถอะ"
ผู้คนจำนวนไม่น้อยพูดวิจารณ์กัน
ชายหนุ่มบางคนเริ่มลงมือเสี่ยงโชคกับหิน ในลานมีเสียงอึกทึกครึกโครม
จีหยานพาจีเยว่เดินเข้าไปในลาน มองดูไปรอบ ๆ
นางตอนนี้หมดความสนใจที่จะมองเย่อวิ๋นเฟยแม้แต่ท่าหนึ่ง
กลับเป็นความงามของหูเมี่ยวที่ทำให้นางประหลาดใจเล็กน้อย อดไม่ได้ที่จะชำเลืองมองสองสามครั้ง
จีหยาน จีเยว่ และหูเมี่ยว สามนางล้วนเป็นหญิงงามที่สะดุดตา โดยเฉพาะหูเมี่ยวที่มีเสน่ห์โดยกำเนิด ทุกอิริยาบถเต็มไปด้วยมนต์เสน่ห์เย้ายวนใจเป็นพิเศษ
การมาถึงของหญิงงามสามคน ดึงดูดสายตาชายหนุ่มจำนวนมากได้ในเวลาอันรวดเร็ว
กลับเป็นเย่อวิ๋นเฟยที่ดูโดดเด่นผิดที่
เด็กหนุ่มผู้ไม่เป็นที่รู้จัก กลับสามารถเดินเคียงคู่กับหญิงงามสามคนได้ ทำให้ชายหนุ่มจำนวนไม่น้อยอิจฉาริษยาในใจ
"เด็กหนุ่มนั่นคือใคร?
เขามีเพียงพลังขั้นวาทะวิถี กลับเดินร่วมกับจีหยานจีเยว่แห่งตระกูลจีได้ คงจะมีเบื้องหลังไม่ธรรมดา"
ผู้คนจำนวนไม่น้อยคาดเดาฐานะของเย่อวิ๋นเฟย
"ฮ่า ๆ เขาจะมีเบื้องหลังอันใดได้ เขามาจากสำนักจื่อเวยแห่งรัฐเย่น ไอ้ตัวมดปลวกเช่นนี้ เข้ามาที่นี่ได้ก็เป็นความอัปยศของพวกเรา เขาไม่คู่ควรที่จะอยู่ร่วมกับพวกเรา!"