เมื่อเผชิญการโจมตีจากเทพแท้สามคน เย่อวิ๋นเฟยยืนนิ่งอยู่ ณ ที่เดิม ไม่ขยับแม้แต่น้อย สีหน้าเรียบเฉย
“ฮ่าฮ่า……
พวกเจ้าเห็นไหม มหาปุโรหิตสามคนลงมือพร้อมกัน หนุ่มน้อยคนนั้นก็ถูกปราบได้ทันที!
บัดนี้เขาไม่กล้าอวดดีอีกแล้วกระมัง!”
เสียงหัวเราะเยาะก็ดังขึ้นรอบด้านทันที
รึ่ง……
เมื่อการโจมตีของเทพแท้สามคนใกล้จะปรากฏบนร่างเย่อวิ๋นเฟย พลังอันน่าสะพรึงกลัวเหลือคณานับก็บังเกิดขึ้นในชั่วพริบตา ผนึกปริภูมิราบนี้เสียทันที
แล้วเทพแท้ทั้งสามที่โจมตีเย่อวิ๋นเฟยก็แข็งค้าง คงท่าทางการโจมตีไว้ เหมือนเทวรูปสามองค์ ไม่อาจขยับตัวได้เลยแม้แต่นิด
“นี่มันเรื่องอะไรกัน!
ข้าขยับไม่ได้!”
ชราชุดทองร้องเสียงสั่น
“ปริภูมินี้ถูกผนึก พวกเราสามคนก็ถูกผนึกตาม!”
ชายวัยกลางคนเขากวางเต็มไปด้วยความสยดสยอง
“เป็นไปได้อย่างไร!
หนุ่มน้อยคนนี้ดูท่าอายุยังน้อย ทำไมถึงน่าสะพรึงกลัวได้เช่นนี้?”
ชราลายเสือไม่อาจเชื่อสายตา ตะโกนก้อง
เย่อวิ๋นเฟยส่งนิ้วออกไป ประทับลงบนอกชายวัยกลางคนเขาแพะ คัดสกัดสายเลือดต้นกำเนิดของเขาออกมา
ไม่ช้า สายเลือดบูรพกำเนิดก็ถูกสกัดออกมาทีละหยด ลอยค้างอยู่เบื้องหน้าเย่อวิ๋นเฟย
“ไม่ดีแล้ว มหาปุโรหิตทั้งสามถูกปราบแล้ว พวกเราลงมือพร้อมกันเลย!”
เมื่อเห็นภาพนี้ ผู้คนรอบด้านต่างตกตะลึง แล้วก็มีคนนำพาพุ่งเข้าโจมตีขึ้นมา
“ไสหัวไป!”
ผู้อาวุโสฉีก้าวออกไปหนึ่งก้าว ปล่อยแรงกดดันพลังงานออกมา ดั่งสายลมฤดูใบไม้ร่วงปัดกวาดใบไม้ร่วง ชั่วพริบตาก็สะเทือนคนทั้งหมดรอบด้านกระเด็นออกไป
ผู้อาวุโสฉีบัดนี้เป็นเทพสวรรค์แล้ว การรับมือสิ่งมีชีวิตพลังธรรมดาเหล่านี้ เป็นเพียงการเอามีดเชือดวัวมาฆ่าไก่
ไม่ช้าเย่อวิ๋นเฟยก็สกัดสายเลือดบูรพกำเนิดที่ต้องการได้ครบจากร่างชายวัยกลางคนเขากวาง
“ถึงตาเจ้าแล้ว”
สายตาเย่อวิ๋นเฟยหันไปมองชราชุดทอง เอ่ยขึ้น แล้วประทับนิ้วลงบนอกของเขาหนึ่งจุด
“หนุ่มน้อย เจ้ากล้า!”
ชราชุดทองโกรธกึก แต่ร่างขยับไม่ได้ ได้แต่จ้องมองอย่างไร้ทางสู้
ไม่ช้า สายเลือดบูรพกำเนิดทีละหยดก็ถูกดูดออกมาจากร่างชราชุดทอง
“ได้สายเลือดบูรพกำเนิดเพิ่มอีกสองชนิด”
เย่อวิ๋นเฟยเก็บสายเลือดบูรพกำเนิดสองชนิดที่เพิ่งสกัดมาได้ พูดพร้อมรอยยิ้ม