“ให้ข้าลองดู”
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า แล้วปล่อยพลังวิญญาณของตนพุ่งสำรวจไปยังประตูเข้า-ออกโลกเล็กเบื้องหน้า
ยังไม่ทันที่เย่อวิ๋นเฟยจะเริ่มทำลายม่านพลัง หลงชนเขาทองก็ปรากฏตัวขึ้นเคียงข้าง
“ให้ข้าจัดการเถอะ แค่โลกเล็กชนิดนี้ จะกีดกันก้าวย่างของข้าได้อย่างไร”
หลงชนเขาทองกล่าวแล้วก้าวเดินไปข้างหน้า
ตึง ตึง……
ม่านพลังทีละแห่งผุดขึ้นต่อเนื่อง ปล่อยอำนาจของม่านพลังพุ่งชนหลงชนเขาทองเข้ามาระลอกแล้วระลอกเล่า
หนอนไหมมังกรเขาทองประสานมือก่ออักขระ อักขระลึกลับทีละลายปรากฏขึ้นไม่หยุดหย่อน พร้อมอักษรวิเศษสีทองจำนวนมากฟุ้งออกจากอักขระเหล่านั้น พุ่งเข้าหาม่านพลังเบื้องหน้า
ชั่วขณะถัดมา อักษรวิเศษสีทองเหล่านั้นก่อร่างเป็นมีดสั้นเล่มหนึ่ง ฟันเข้าหาม่านพลังทั้งหลาย
กร๊าก……
เสียงแตกร้าวดังกังวานไปทั้งแผ่นดิน ม่านพลังทีละแห่งถูกฟันจนเป็นรอยแตก
“เยี่ยมจริง ๆ”
เย่อวิ๋นเฟยยิ้ม
“แน่นอนอยู่ว่าเยี่ยม”
หลงชนเขาทองพูดด้วยความภาคภูมิ ก้าวเดินต่อไป ฝ่าผ่านม่านพลังแห่งแล้วแห่งเล่า เหมือนเดินดงไม่มีใครขวาง
ม่านพลังที่ถูกฟันจนแตกร้าวย่อมไม่สมบูรณ์ ย่อมไม่อาจขวางกั้นสูงส่งอย่างเย่อวิ๋นเฟยได้อีก
เย่อวิ๋นเฟยเดินตามหลังหลงชนเขาทอง ฝ่าผ่านม่านพลังเหล่านั้นไปเรื่อย ๆ
ผู้อาวุโสฉีนำทหารเทพแท้ของกองทัพพันธมิตรสิบกว่านายเดินตามเย่อวิ๋นเฟยอย่างระมัดระวัง
ไม่ช้า ทุกคนก็ฝ่าผ่านม่านพลังหลายชั้น มาถึงหน้าประตูเข้า-ออกโลกเล็ก
“เข้าไปกัน”
หลงชนเขาทองกล่าว แล้วนำหน้าก้าวเข้าสู่ประตูเข้า-ออกโลกเล็ก
เย่อวิ๋นเฟยก็ก้าวตามเข้าไป
ชั่วขณะถัดมา ทุกคนก็เดินเข้าสู่โลกเล็กแห่งนี้
“เป็นไปได้อย่างไร?
พวกมันบุกเข้ามาได้อย่างไร?”
ภายในโลกเล็ก มีสิริวิญญาณสิบกว่าตนยืนเฝ้าอยู่บริเวณประตูเข้า-ออก เมื่อเห็นเย่อวิ๋นเฟยและพวกที่ปรากฏตัวขึ้นเฉียบพลัน ต่างตาค้างปากค้าง ไม่กล้าเชื่อ
แท้จริงแล้วพวกมันกำลังว่างเว้นภาระ นั่งสมาธิคุยเล่นกันอยู่ เพราะคิดว่าม่านพลังอันวิเศษเบื้องนอกนั้น คนภายนอกย่อมบุกทะลวงเข้ามาไม่ได้ จึงไม่ได้ใส่ใจ
“เลวแล้ว! สิริวิญญาณจากภายนอกบุกทะลวงเข้ามาแล้ว!
รีบไปรายงานประมุขเผ่าทั้งหลายโดยเร็ว!”