ประสาทสัมผัสของเย่อวิ๋นเฟยทรงพลังเพียงใด? ระหว่างการต่อสู้เมื่อครู่ เขาเฝ้าตรวจจับทั่วทั้งสนามรบมาโดยตลอด
เย่อวิ๋นเฟยจับตาตัวปลอมที่ปลอมเป็นผู้อาวุโสพานผู้นี้ไว้ตั้งนานแล้ว ครั้นเห็นอีกฝ่ายคิดหลบหนี จึงรีบพุ่งเข้าไปขวางทันที
ร่างเล็กสีขาวปรากฏขึ้นด้านหลังศีรษะของผู้อาวุโสพาน
“เย่อวิ๋นเฟย เจ้ากล้าลงมือกับข้าหรือ?”
ผู้อาวุโสพานเดือดดาล
ครืน ๆ ๆ ค่ายกลวิญญาณสีดำทะมึนห้าหกวงปรากฏขึ้นพร้อมกัน ล้อมผู้อาวุโสพานไว้ทุกด้าน
จากนั้นค่ายกลมิติขนาดใหญ่หลายวงก็ปรากฏขึ้นพร้อมกัน ปิดกั้นมิติโดยรอบเขา
เสียงตูมดังสนั่น น้ำเต้าสีเทาใบหนึ่งพุ่งออกมาจากร่างของเย่อวิ๋นเฟย ก่อนขยายใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ โซ่แห่งแก่นกฎหลากสีนับหมื่นนับพันเส้นสานเกี่ยวกันเป็นตาข่ายกฎสีสันฉูดฉาด แล้วโปรยลงไปทางผู้อาวุโสพาน
“เย่อวิ๋นเฟย เจ้ากำลังรบกวนร่างวิญญาณของข้า!”
เดิมทีผู้อาวุโสพานคิดจะลงมือต้านทาน ทว่าจู่ ๆ ก็พบว่ามีความคิดประหลาดผุดขึ้นมาในใจมากมาย ถึงขั้นเกิดความปรารถนาแรงกล้าที่จะเลิกต่อต้านและยอมจำนน
เขารู้ว่าเย่อวิ๋นเฟยต้องใช้วิชาวิญญาณชั้นสูงบางอย่างรบกวนร่างวิญญาณของตนเป็นแน่
“เย่อวิ๋นเฟย เรื่องระหว่างเจ้ากับข้า สักวันต้องสะสางกัน!”
เมื่อเผชิญกับวิธีโจมตีสารพัดของเย่อวิ๋นเฟย ผู้อาวุโสพานก็รู้ว่าตนไม่มีทางเป็นคู่ต่อสู้ของอีกฝ่าย ด้วยความโกรธแค้น เขาจึงตะโกนลั่น
จากนั้นร่างของผู้อาวุโสพานก็ระเบิดแตกเป็นเสี่ยง ๆ ในทันที
“เป็นไปไม่ได้กระมัง?
เจ้าหมอนี่ก็เป็นร่างแยกของตาแก่จากสำนักพยากรณ์อีกแล้วหรือ?”
ทันทีที่ผู้อาวุโสพานระเบิด หูเมี่ยวก็อดร้องขึ้นมาไม่ได้
