"ท่านผู้อาวุโส ท่านผู้อาวุโสไช่เฟิ่งร่างต้นนี้หลับใหลมานานแล้ว ชั่วขณะหนึ่งคงไม่ตื่นขึ้น ข้าจะเอานางไปไว้ในหอเงามายาก่อน รอออกจากที่นี่ไปแล้วค่อยช่วยนางฟื้นคืนชีพอย่างช้า ๆ"
เย่อวิ๋นเฟยกล่าวกับเต๋อจั่งเสวียนหลง
"เช่นนั้นก็ได้"
เสวียนหลงเต๋อจั่งพยักหน้า
เย่อวิ๋นเฟยจึงลำเลียงร่างต้นของไช่เฟิ่งเข้าไปในหอเงามายา แล้วเตรียมจะจากไป
"หนุ่มน้อย ขอจงรอสักครู่!"
เสียงจากแท่นบูชาในมุมตำหนักใต้ดินดังขึ้นอีกครั้ง
"หนุ่มน้อย ขอเพียงเจ้ายอมช่วยข้า ข้ายินดีมอบค่าตอบแทนที่เจ้าพึงพอใจให้แก่เจ้า"
เสียงนั้นเอ่ยขึ้น
"ค่าตอบแทนอะไร?"
เย่อวิ๋นเฟยหยุดฝีเท้า เอ่ยถามขึ้น
"หนุ่มน้อย เจ้าจงเดินไปทางซ้าย ถึงโลงที่สิบห้าจากที่เจ้าอยู่ ขอจงเปิดมัน"
เสียงนั้นกล่าว
"ได้"
เย่อวิ๋นเฟยยืนอยู่กับที่ ตรึกตรองครู่หนึ่ง แล้วจึงก้าวเดินไปทางซ้าย
ครั้งนี้เย่อวิ๋นเฟยพบว่าไม่มีอาคมกั้นใด ๆ ปรากฏขึ้นเลยสักนิด!
เย่อวิ๋นเฟยเดินไปถึงโลงที่สิบห้าทางซ้าย ยืนหยุดนิ่ง ปลายแขนเสื้อชี้ไป เปิดฝาโลงออก พบว่าภายในโลงมีแห้งเวียนมิติอยู่สิบกว่าวง
เย่อวิ๋นเฟยใช้สัมผัสวิญญาณหยั่งเข้าไป พบว่าในแหวนมิติแต่ละวงล้วนบรรจุสมบัติล้ำค่าจากสวรรค์ปฐพีไว้มากมายมหาศาล
สมบัติล้ำค่าเหล่านี้มีมูลค่าสูงยิ่ง และในนั้นมีของวิเศษหายากจำนวนไม่น้อยที่ภายนอกไม่สามารถหามาได้เลย
"อย่างไร เจ้าหนุ่มน้อย ค่าตอบแทนทั้งหมดนี้มอบให้เจ้า เจ้าลงมือช่วยแก้ไขอาคมกั้นพิเศษอันนั้นได้หรือไม่?"
เสียงนั้นดังขึ้นอีกครั้ง
เย่อวิ๋นเฟยยืนอยู่ตรงนั้น ไม่ตอบอันใด