“เต็มไปด้วยรอยแยกมิติจำนวนมาก”
เย่อวิ๋นเฟยได้ฟังก็อดใจสะดุดไม่ได้
หากพื้นที่แห่งหนึ่งถูกทุบทำลาย ก็จะเกิดรอยแยกมิติมากมาย
รอยแยกมิติอันตรายยิ่งนัก สามารถบดขยี้ทุกสิ่งได้
มีเพียงผู้ที่ชำนาญในพลังงานมิติและกฎแห่งมิติเท่านั้น จึงจะรับมือกับรอยแยกมิติได้
และโดยทั่วไปแล้ว สถานที่ที่มีรอยแยกมิติมาก ก็มักจะมีพลังงานมิติอยู่อย่างหนาแน่นด้วย
“บางที ข้าอาจไปฝึกฝนพลังงานมิติที่หุบเขาวิบัติ”
เย่อวิ๋นเฟยอดคิดในใจไม่ได้
“น้องเจียง เจ้าคิดจะไปหุบเขาวิบัติ ต้องคิดให้ดี ๆ ที่นั่นอันตรายเกินไป
แม้แต่ผู้แข็งแกร่งขั้นหลอมเทพ หากไม่จำเป็นก็ไม่มีใครบุกเข้าไปตามอำเภอใจ”
จีเมิ่งเหยากล่าว
“พี่จี ไม่ต้องห้ามข้าหรอก
ข้าต้องเข้าไปสถานเดียว”
เจียงเหยียนหรานส่ายหน้ากล่าว
“ซูเย่ เจ้ามีเวลาว่างหรือไม่”
เจียงเหยียนหรานมองไปทางเย่อวิ๋นเฟยพลางเอ่ยถาม
“ว่าง
แต่เหตุใดข้าต้องไปกับเจ้ายังสถานที่ที่อันตรายถึงเพียงนั้นด้วย”
เย่อวิ๋นเฟยกล่าว
เจียงเหยียนหรานอึ้งงัน
“ข้าก็เป็นหญิงงามนะ!
หญิงงามเอ่ยปากขอให้เจ้าไปด้วย เจ้าคิดจะปฏิเสธงั้นหรือ”
เจียงเหยียนหรานพลันหัวเราะเบา เสียงหัวเราะหวานหยาดเยิ้ม นางก้าวไปข้างหน้า รูปร่างอรชร กลิ่นหอมรัญจวนใจ แผ่เสน่ห์ที่ยากต้านทาน
เย่อวิ๋นเฟยไม่พูดจา แววตาสงบนิ่ง
“ไอ้หนู เจ้าคงไม่ใช่สัตว์ประหลาดไร้สุนทรีย์กระมัง!”
เจียงเหยียนหรานแสร้งเคืองพลางชายตามองเย่อวิ๋นเฟย
นางมีโฉมงามสะคราญ กระโปรงแดงพลิ้วไหว เนื้อตัวปรากฏวับ ๆ แวม ๆ ระหงดั่งกิ่งหลิว เปล่งประกายระยิบระยับ ได้ชื่อว่าใบหน้าเทพธิดา รูปร่างมารร้าย