ช่วงเวลานั้นเอง เงาร่างหนึ่งที่จางระเรื่อก็ค่อย ๆ เดินออกมาจากหุบเหวสีดำนั้น
ร่างนี้จางกลมกลืนไปกับหมอกดำรอบข้างมากนัก และตรวจจับได้ยากยิ่ง แม้แต่ความสามารถด้านการรับรู้ของเย่อวิ๋นเฟยก็ไม่อาจรับรู้รูปลักษณ์ที่แท้จริงของเงาร่างจางระเรื่อนี้ได้อย่างแม่นยำ
ทว่าเย่อวิ๋นเฟยคุ้นเคยกับหวงซางมากเกินไป แม้จะเห็นเพียงเงาร่างพร่าเลือน เขาก็จำได้ทันทีว่านี่คือหวงซาง
"ท่านฮวัง!"
เย่อวิ๋นเฟยดีใจจนตกใจ รีบเอ่ยเรียกออกไปดัง ๆ ทันที
วินาทีถัดมาเขาก็พบว่าหวงซางมาอยู่ตรงหน้าตัวเองแล้ว ความเร็วฝีเท้าเช่นนี้ทำให้เย่อวิ๋นเฟยตกตะลึง
เพราะแม้แต่เขาเองยังรับรู้ไม่ถึงร่องรอยการเคลื่อนไหวของหวงซางเลย ย่อมแปลว่าฝีเท้าของหวงซางตอนนี้ได้ไปถึงภูมิที่สูงเหลือเกิน
"ท่านฮวัง ดูท่าทางคราวนี้เจ้าคงได้พบเรื่องประหลาดมาเต็ม ๆ กระมัง!"
เย่อวิ๋นเฟยรับรู้พลังอันเปี่ยมลี้ลับของหวงซางอย่างใคร่รู้ จึงเอ่ยขึ้น
"คราวนี้ข้ารอดตายมาได้อย่างหวุดหวิด หรืออาจกล่าวได้ว่าในฐานะนักบำเพ็ญปีศาจ ข้าคงตายไปแล้ว แต่ตอนนี้ข้าอาจได้กลายเป็นสภาวะใหม่อีกแบบหนึ่ง"
หวงซางเอ่ยขึ้น
"ท่านฮวัง ได้พบท่านอีกครั้งนี่ดีเหลือเกิน"
หูเมี่ยวเอ่ยเรียก
จากนั้นหนอนไหมมังกรเขาทองและผู้อาวุโสฮุ่นต่างทักทายหวงซางบ้าง ทุกคนแยกจากหวงซางมาได้ระยะหนึ่งแล้ว
ช่วงเวลานี้ต่างกังวลใจถึงหวงซางตลอดมา ตอนนี้เห็นหวงซางยืนอยู่ตรงหน้าอย่างครบสมบูรณ์ไม่บุบสลาย ทุกคนจึงปลาบปลื้มยิ่ง
"ข้ารู้สึกได้ว่าเจ้าได้กลายเป็นเจี้ยนแล้วสินะ"
ขณะนั้นเฉินเต้าหยวนกำลังพิจารณาหวงซางเช่นกัน
"ผู้อาวุโส ข้าเองก็ไม่ทราบว่าตอนนี้ข้าอยู่ในสภาวะใด บางทีตอนนี้ข้าคงเป็นเจี้ยนแล้วกระมัง"
หวงซางเคยพบเฉินเต้าหยวนมาก่อนแล้วบนเกาะฝังศพเทพ รู้ว่านี่คือผู้เข้มแข็งที่ลึกลับวัดไม่ได้ และเมื่อครู่เย่อวิ๋นเฟยก็ใช้เสียงสื่อจิตบอกเรื่องที่พบเฉินเต้าหยวนในถ้ำปฐพีนรกนี้ให้ฟังแล้ว
"ก็ว่าได้อยู่ ไม่ว่าตอนนี้เจ้าจะอยู่ในสภาวะใด ขอเพียงจิตสำนึก ความคิด ความทรงจำ และสิ่งเหล่านี้ยังคงเหมือนเดิม เจ้าก็ยังคงเป็นเจ้าคนเดิม"
เฉินเต้าหยวนพยักหน้า
"สิ่งที่ข้าสัญญากับเจ้า ข้าทำสำเร็จแล้ว"
เฉินเต้าหยวนหันมามองเย่อวิ๋นเฟย แล้วเอ่ย