เปรี้ยง...
ชายชราชุดเทายังพูดไม่ทันจบ ก็มีพลังกดดันอันน่าสะพรึงกลัวร่วงลงมาจากเบื้องบน ดั่งเทพอำนาจลงทัณฑ์ หมายจะกดเย่อวิ๋นเฟยให้จมดิน
โชคดีที่พลังวิญญาณของเย่อวิ๋นเฟยแข็งแกร่ง เพียงชายชราชุดเทาเหล่มองมา เขาก็สัมผัสได้ พลังกายและพลังปราณภายในทั้งหมดถูกปลดปล่อยออกมาอย่างเต็มที่
กรอบ...
เอวของเย่อวิ๋นเฟยก้มลงเล็กน้อย ต้องแบกรับแรงกดดันมหาศาล
พลังของชายชราชุดเทาคนนี้ช่างน่าสะพรึงกลัวไร้ขอบเขต เพียงปล่อยพลังกดดันออกมาเพียงเสี้ยว ก็ร้ายกาจถึงเพียงนี้
วึ่บ!
เย่อวิ๋นเฟยใช้กำลังทั้งหมด ร่ายคาถาเคลื่อนย้ายมิติ ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งในระยะหลายพันลี้
"หืม?"
ในชั่วขณะนั้น สายตาของผู้แข็งแกร่งทั้งหมดหันมามองเย่อวิ๋นเฟยอีกครั้ง แฝงความประหลาดใจ
เพราะ...
"ช่างประหลาดจริง"
ชายชราชุดเทาสีหน้าหมองคล้ำลง
เปรี้ยง...
ชายชราชุดเทายกฝ่ามือ กดลงไปยังเย่อวิ๋นเฟยแต่ไกล
เปรี้ยง...
การกดครั้งนี้ ดั่งฟ้าถล่มดินทลาย ตะวันจันทร์พลิกคว่ำ ทั่วทั้งฟ้าดิน พลังและกฎอันเกรี้ยวกราด ต่างบ้าคลั่งมุ่งตรงเข้าเหยียบย่ำเย่อวิ๋นเฟย
ทั้งฟ้าดินราวกับไม่อาจรองรับเย่อวิ๋นเฟยไว้ได้!
"รีบหนี!
เจ้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของไอ้แก่บ้านี้แน่!"
เสียงส่งจิตของแขนยักษ์ดังขึ้นในทะเลวิญญาณของเย่อวิ๋นเฟย
วึ่บ!
อันที่จริง เย่อวิ๋นเฟยจับตาชายชราชุดเทาตลอดเวลา เมื่อฝ่ามือของชายชราชุดเทาเพิ่งจะขยับ ยังไม่ทันยกขึ้นเต็มที่ เย่อวิ๋นเฟยก็ใช้พลังมิติ พุ่งทะลุเข้าไปในห้วงมิติแล้ว