"ใช่ทีเดียว หลังจากปิดประตูบำเพ็ญช่วงเวลานี้ พลังก็ฟื้นคืนมาไม่น้อย
แต่นี่ก็ยังไม่ใช่พลังในสภาพจุดสูงสุดของข้า ต่อจากนี้ยังต้องแบ่งเวลาบำเพ็ญต่อไปอีก"
ผู้อาวุโสสิบสามพยักหน้า เอ่ยด้วยรอยยิ้ม
"สภาพของพวกเจ้าสองคนดีขึ้นกว่าเดิมมากเลยสินะ"
ผู้อาวุโสสิบสามสังเกตเห็นสภาพของไป๋คงคงกับไป่เถี่ยเข้าโดยฉับพลัน เอ่ยด้วยความปลื้มปีติ
"ไม่เลวเลย เยี่ยก้องซือได้มอบโอสถศักดิ์สิทธิ์สายพลังวิญญาณให้พวกเราสองคนจำนวนมาก พวกเราหลอมรูดซึมซับไปเพียงเล็กน้อย สภาพก็ดีขึ้นจากเดิมมากแล้ว"
ไป่เถี่ยตอบ
"โอ๊ะ ท่านชายเย่ให้พวกเจ้าโอสถศักดิ์สิทธิ์สายพลังวิญญาณมาทั้งชุด ผลกลับมากมายถึงเพียงนี้เชียวหรือ"
ผู้อาวุโสสิบสามแปลกใจเล็กน้อย
"โอสถศักดิ์สิทธิ์ที่เยี่ยก้องซือมอบให้ได้ผลดีจริง ๆ ข้าเพียงหลอมรูดไปเพียงบางส่วน สภาพก็มั่นคงขึ้นมาก
ข้ารู้สึกว่าถ้าหลอมรูดซึมซับโอสถศักดิ์สิทธิ์ที่เยี่ยก้องซือมอบให้จนหมด อย่างน้อยพลังก็ยังเพิ่มขึ้นได้อีกสิบกว่าเท่า"
ไป่เถี่ยพยักหน้า
ช่วงเวลานั้น ประมุขเผ่าพาผู้อาวุโสกลุ่มหนึ่ง รวมทั้งเย่อวิ๋นเฟยกับต้าปิง ได้เดินทางกลับถึงจตุรัสน้ำแข็ง แล้วลงจอดพร้อมกัน
"องค์ชายเจ็ด ไม่เลว เจ้าได้ฝ่าฟันขึ้นสู่ขั้นเทพเปิดฟ้าแล้ว"
สายตาของผู้อาวุโสสิบสาม ไป๋คงคง และไป่เถี่ย ตกอยู่บนตัวต้าปิงพร้อมกัน พยักหน้าแล้วแสดงสีหน้าชื่นชม
"เทพเปิดฟ้าในวัยเยาว์เช่นนี้ แม้วางไว้ในยุคโบราณ ก็ถือได้ว่าเป็นหนุ่มน้อยผู้แสนเก่งกล้าคนหนึ่งในเผ่าน้ำแข็งมารของพวกเรา"
ผู้อาวุโสสิบสามชื่นชมเอ่ย
"องค์ชายเจ็ด ช่วงเวลาต่อจากนี้ เจ้าจงอยู่เคียงข้างข้า ข้าจะคอยกำกับการบำเพ็ญของเจ้าด้วยตัวเอง"
ผู้อาวุโสสิบสามกล่าวกับต้าปิง
"ต้าปิง ยังไม่รีบขอบพระคุณผู้อาวุโสสิบสามอีกหรือ"
ประมุขเผ่าได้ฟังดังนั้นยินดีเป็นล้น เขารู้ดีว่าผู้อาวุโสสิบสามคือผู้แข็งแกร่งชั้นแนวหน้าแห่งยุคโบราณของเผ่าน้ำแข็งมาร บัดนี้จะกำกับการบำเพ็ญของต้าปิงด้วยตนเอง ย่อมนำประโยชน์มหาศาลมาให้ต้าปิงเป็นแน่
"ขอบพระคุณผู้อาวุโสสิบสาม"
ต้าปิงรีบก้าวเข้าไป เอ่ยด้วยความขอบคุณในใจ