“ท่านผู้อาวุโสทั้งสอง ไม่จำเป็นต้องถ่อมตัวกับข้าพเจ้าหรอก ยาเม็ดเหล่านี้มีประโยชน์แก่ท่านจริง ๆ รับไว้เถิด”
เย่อวิ๋นเฟยกล่าว
“เช่นนั้นแล้ว ข้าก็ไม่ถ่อมตัวอีกต่อไป ท่านหนุ่มเย่ บุญคุณใหญ่หลวงนี้ข้าไม่กล่าวคำขอบคุณออกมาเป็นคำพูด”
ไป๋คงคงไม่ผลักไสอีก เขารวบขวดหยกที่วางอยู่เบื้องหน้าเก็บไว้ทั้งหมด แล้วกล่าวด้วยความกตัญญู
ไป๋เถียะก็รับขวดหยกเหล่านั้นไว้เช่นกัน
“ท่านหนุ่มเย่ ข้าขอบคุณที่ได้มอบเทพแดนเกินที่ล้ำค่าเช่นนี้แด่บรรพชนทั้งสองของเผ่า”
ประมุขเผ่าที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก็กล่าวด้วยความกตัญญู
“ท่านผู้อาวุโสทั้งหลายไม่จำเป็นต้องถ่อมตัว ข้าพเจ้ากับต้าปิงเป็นพี่น้องกัน เขาเป็นสมาชิกหนึ่งของเผ่าน้ำแข็งมาร ฉะนั้นทุกคนล้วนเป็นคนของกันเอง”
เย่อวิ๋นเฟยกล่าวพร้อมยิ้ม
“ท่านหนุ่มเย่กล่าวถูกแล้ว ท่านหนุ่มเย่กับพวกเราเผ่าน้ำแข็งมารก็คือคนของกันเอง”
ผู้อาวุโสสูงสุดหลายคนรีบกล่าวสนับสนุนทันที
“ท่านหนุ่มเย่ เม็ดเทพที่ท่านมอบให้พวกข้าสองคนมีประโยชน์ยิ่งใหญ่เกินคาด ตอนนี้พวกข้าทั้งสองจะเริ่มปิดวิเวกบำเพ็ญเพียรทันที ละลายซึมซับเม็ดเทพที่ท่านมอบให้นี้ พยายามกระชับและยกฐานขึ้นให้มั่นคง”
ไป๋คงคงกล่าวกับเย่อวิ๋นเฟย
เมื่อได้รับเทพแดนเกินจากเย่อวิ๋นเฟยแล้ว เขาแทบไม่รอช้าที่จะปิดวิเวกบำเพ็ญเพียร
“ท่านผู้อาวุโสทั้งสองโปรดตามสะดวก”
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า
“จงจำไว้ จากนี้ไปพวกเราเผ่าน้ำแข็งมารต้องต้อนรับท่านหนุ่มเย่ด้วยมารยาทอันประเสริฐสูงสุด ห้ามทอดทิ้งเด็ดขาด”
ไป๋คงคงหันสายตาไปยังประมุขเผ่าและผู้อาวุโสสูงสุดหลายคน กล่าวเน้นย้ำ
“บรรพชนโปรดวางพระทัย เผ่าน้ำแข็งมารของพวกเราจะยกท่านหนุ่มเย่เป็นแขกผู้ทรงเกียรติที่สุดอย่างแน่นอน”
ประมุขเผ่าตอบรับทันที
ไป๋คงคงและไป๋เถียะร่างแปรวาบหาย กลับคืนสู่เสาน้ำแข็งที่ทั้งสองสิงสถิตอยู่ แล้วเริ่มปิดวิเวกบำเพ็ญเพียร
ขณะนั้นเอง ต้าปิงก็ได้ออกจากจัตุรัสน้ำแข็งเป็นครั้งอีก เดินทางไปยังจุดหนึ่งที่ห่างไกล เพื่อหาสถานที่ปิดวิเวกบำเพ็ญเพียร ฝ่าฟันภูมิใหม่