“แปลกยิ่ง ลมหายใจของไอ้เจ้านั่นช่างแปลกไม่คุ้นเลย
ทะเลหวงกู่นี่เมื่อไหร่ที่ได้มีผู้คนแบบนี้โผล่ขึ้นมา?”
เสียงหนึ่งดังขึ้นจากภายในโลงศพ
“ข้าอาศัยอยู่ใต้ทะเลแห่งนี้มายาวนานหลากหลายยุคสมัย ตามเหตุผลแล้วผู้ถูกฝังอยู่ที่นี่ส่วนใหญ่ข้าย่อมรู้จักทั้งนั้น แต่กลับโผล่ขึ้นมาเฉย ๆ ซักตนที่แปลกไม่คุ้นถึงเพียงนี้ ช่างไม่ธรรมดา
เช่นนี้แล้ว ข้าก็จะมาดูเสียหน่อยว่าเจ้าคือผู้ใด”
เสียงนั้นดังขึ้นอีกครา
ต่อจากนั้นพลังญาณสำรวจอันแกร่งกล้าหาญสุดก็แผ่ออกจากภายในโลงศพ พุ่งทะยานออกจากสุสาน ม้วนคลื่นญาณสำรวจตรงไปยังบริเวณที่เย่อวิ๋นเฟยอยู่ในขณะนี้
ขณะเดียวกันนั้น ในบริเวณปากภูเขาไฟที่เย่อวิ๋นเฟยอยู่ ภูเขาไฟที่พึ่งปะทุเมื่อครู่ในที่สุดก็เริ่มเงียบสงบลง แมกมาที่พ่นออกมาทยอยหนาแน่นตวัดกัน จนในที่สุดกลายเป็นหยดของเหลวสีแดงเม็ดเล็กเม็ดน้อย
เย่อวิ๋นเฟยรีบบังคับสัตว์อสูรขนเขียวพุ่งเข้าไปเก็บทันที ตลอดการปะทุที่ผ่านมาภูเขาไฟนี้พ่นแมกมาออกมามหาศาล แต่ปริมาณหวงกู่จิงหวาที่ก่อตัวขึ้นในท้ายที่สุดกลับมิได้มากนัก เก็บได้เพียงขวดเล็กสีน้ำเงินสี่ห้าใบเท่านั้น
ขณะเดียวกันสัตว์อสูรขนเขียวอีกสิบกว่าตนที่เดินทางตามมาภายหลังต่างก็พกพาหวงกู่จิงหวาติดตัวมาด้วยแต่แรก
เมื่อเช่นนี้ปริมาณหวงกู่จิงหวาที่เย่อวิ๋นเฟยเก็บสะสมไว้ก็ยิ่งมากขึ้นไปอีก
“ดีเหลือเกิน ข้าทำภารกิจสำเร็จแล้ว”
เย่อวิ๋นเฟยนับสำรวจหวงกู่จิงหวาที่ตนมีอยู่ในขณะนี้ กล่าวด้วยความตื่นเต้นเล็กน้อย
ทว่าพอดีขณะนั้นเอง สีหน้าของเย่อวิ๋นเฟยเปลี่ยนไป เพราะเขาตรวจพบว่าจากแดนไกลมีพลังญาณสำรวจอันแกร่งหาญสุดกำลังม้วนคลื่นมาเป็นวงกลมใหญ่
“ไม่ดีแล้ว เป็นไปได้สูงว่าผู้แข็งแกร่งเบื้องหลังสัตว์อสูรพวกนี้กำลังสำรวจเจ้าอยู่ รีบหลบซ่อนตัวเดี๋ยวนี้”
ผู้อาวุโสฮุ่นลึกซึ้งในมหาวิถีปฐพี แม้ในโลกใต้ทะเลแห่งนี้ ความสามารถด้านญาณสำรวจของเขาก็ยังแกร่งกล้าเป็นที่หนึ่ง
“ใช่แล้ว ย่อมเป็นได้ว่าผู้แข็งแกร่งตนหนึ่งในนั้นพบว่าเรื่องไม่ชอบมาพากล จึงมาตรวจสอบสถานการณ์ด้วยการสำรวจข้า”
สีหน้าของเย่อวิ๋นเฟยเปลี่ยนไปมหันต์เช่นกัน
จากนั้นเย่อวิ๋นเฟยรีบปลุกพลังแผงอักขระลำเลียงห้าหกแผงใต้เท้าของตนทันที